Fatale Russische liefdesgeschiedenis

Euphoria (Eyforiya)

Regie: Ivan Viripajev. Met: Polina Agureyeva, Mikhail Okunev, Maxim Ushakov. ***

Dat debuterend filmregisseur Ivan Viripajev oorspronkelijk uit het theater komt, spat uit elke porie van Euphoria. Dat hij daarmee vorig jaar in Venetië een babyleeuw (uitgereikt door een jury van mensen onder de 26) won is ook niet verwonderlijk. Euphoria (Eyforiya) is, als dat een bestaand genre zou zijn, een accordeonfilm. Naar het instrument, dat af en toe in een gipsy punkvariant de soundtrack domineert. En accordeon, dat staat dan weer voor theatraal, burlesk, groots-meeslepend-melancholisch, al zullen mensen die zich niet snel door de Russische ziel laten overdonderen een zeker voorbehoud moeten overwinnen. Maar wie wil er níet even meeleven en lijden met de fatale liefdesgeschiedenis van Vera en Pahka? Zij is getrouwd en al wat ouder, hij onstuimig als de wind aan de oevers van de Zuid-Russische Don.

Viripajev maakt in de traditie van zijn landgenoten Tarkovski en Sokoerov gretig gebruik van de mogelijkheden die hem dat landschap biedt. De film voelt daardoor als een Griekse tragedie, met natuurlijk de associatie van de rivieren der vergetelheid die het gebied doorkruisen.

Het helpt dat de wodka rijkelijk vloeit, waardoor de hoofdpersonen zich vanzelf roekeloos gaan gedragen. Vera’s jaloerse echtgenoot raakt er in ieder geval zijn zelfbeheersing door kwijt en oefent zijn geweer op elke koe die voor zijn zoeker komt. En zoals in elke Russische film is er ook een dorpsdwaas met een motor-met-zijspan die wanneer hij op een tweesprong gekomen de keuze tussen links of rechts heeft, de verstandigste optie kiest. Rechtdoor!

Rectificatie / Gerectificeerd

Correcties en aanvullingen

Euphoria

De film Euphoria , die gisteren werd gerecenseerd op pagina 20, is niet meer in Nederland te zien. Het filmmuseum in Amsterdam had één festivalkopie voor vertoning, maar heeft van de Russische distributeur geen toestemming deze te laten rouleren door Nederland.