Een echt boeiende zangeres is ze niet

CD VAN MME. SARKOZY

Carla Bruni: Comme si de rien n’étaitNaïve

Wie de Franstalige debuutplaat van de zangeres Carla Bruni, Quelqu’un m’a dit uit 2002, in het hart gesloten had, zal van het deze week verschijnende vervolg, Comme si de rien n’était (alsof er niets aan de hand is), vermoedelijk niet zo heel erg opkijken: diezelfde hese stem , een beetje vlakke melodieën; en diezelfde sensueel bedoelde teksten met een hoog damesgehalte, van Bruni’s eigen hand.

Over de mogelijkheid om in de tijd een „eiland van liefde” te reserveren bijvoorbeeld, of „mijn jeugd die mij wreed aankijkt en zegt dat het tijd is om te vertrekken”. Of over een vertrekkend zeeman met een „jeugd van kristal” of „handen fris van de wind”.

Het grote verschil met die plaat uit 2002 is hoogstens dat de tokkelgitaar van toen op de nieuwe plaat is vervangen door een meer uitgebreide orkestbegeleiding.

De teksten zijn niet echt slecht, voor wie kan leven met zoveel lievigheid. Voor de melodieën geldt hetzelfde, ze liggen prettig in het gehoor, al lijken ze erg op elkaar. Maar echt boeiend kun je de zangeres Bruni toch niet noemen: daarvoor is deze plaat te veel het resultaat van een formule die in zes jaar niet is veranderd.

Raymond van den Boogaard

Bruni’s cd verschijnt morgen maar is vandaag al op haar site te beluisteren: carlabruni.com