Vinokoerov

De Touretappe van morgen, over 197,5 kilometer met finish bergop in Super-Besse, daar had Aleksandr Vinokoerov in zijn eerste profjaren wel raad mee geweten. Onverslaanbaar was de jonge Kazachstaanse wielrenner destijds in kleinere Franse rittenkoersen. De hoogste cols waren misschien nog te zwaar, maar in het middelgebergte konden weinigen het gedrongen ‘brommertje’ volgen. Vanaf 2003 schitterde hij ook in het hooggebergte van de Tour: winst in Gap (de rit waarin Beloki ernstig ten val kwam en Armstrong op legendarische wijze door een stukje veldrijden aan pech ontsnapte) en in Besançon. De arbeider, noemde de Belgische televisiecommentator José de Cauwer hem. „Bijzonder eergierig”, zei diens landgenoot Walter Godefroot, jarenlang zijn ploegleider.

In armoede opgegroeid in Petropavlovsk, in het noorden van Kazachstan, toen nog Sovjetrepubliek aan de grens met Siberië. Keihard aangepakt op het sportinternaat in Almaty, het vroegere Alma Ata. Als amateur met vriend Andrei Kivilev naar Frankrijk vertrokken, lid van amateurwielerclub EC Saint-Etienne-Loire. Vechten voor elke premiesprint. Geslaagd bij de profs, dik contract bij T-Mobile, huis in Monaco. Dubbel gedreven sinds de dood van Kivilev, na een val in Parijs-Nice 2003. Benoemd tot officier in het Kazachstaanse leger, boegbeeld van een eigen ploeg: Astana. Op voor de Tourzege, betaald door oliebaronnen, gesteund door president Nursultan Nazarbajev en in de kleuren van zijn land.

Aleksandr Vinokoerov, dan 33, wordt tijdens de Tour van 2007 betrapt op het gebruik van een illegale bloedtransfusie. Zijn ploeg Astana verlaat de ronde en doet ook dit jaar niet mee. De renner kondigt zijn afscheid aan en wordt voor een jaar geschorst. Vlak voor de Tour laat ‘Vino’ weten dat hij een sporthotel begint in Zuid-Frankrijk.