Moderne soul maakt latinster iPod-proof

Sergio Mendes is weer hip, dankzij de Black Eyed Peas die het oude repertoire restylde.

Op North Sea Jazz treedt het popcollectief op met de intussen 67-jarige Mendes.

De cd Timeless van de Braziliaanse pianist/zanger Sergio Mendes baarde in 2006 opzien. De hippe fusie tussen oud en nieuw – met songs als Mas que nada die gemodelleerd leken naar Santana’s hitalbum Supernatural – tekende de comeback van de toen 65-jarige Mendes. Dankzij urban popcollectief Black Eyed Peas-voorman Will.i.am, die het oude bossa en sambarepertoire van Mendes restylde, en de vrolijke bijdrages van soulsterren als Erykah Badu, Stevie Wonder en John Legend, werd Mendes bekend bij een iPod-generatie die voordien nog nooit van hem gehoord had.

Begin jaren 60 schreef zanger/componist Jorge Ben Jor magistrale hits. Nummers als Mas que nada werden in Amerika en Europa bekend in een uitvoering van Sergio Mendes – hij werd een van de populairste Braziliaanse artiesten. Niet alleen vertolkte hij succesvol andermans liedjes, ook de mix van jazz, bossanovaritmes en softe popmelodieën met zijn groep Brasil ’66 sprak aan.

„Mijn hele leven heb ik getracht de muziek in mijn hart een stem te geven”, vertelt Mendes vanuit Rome aan de telefoon. Ik heb altijd mogelijkheden gezien mijn geliefde Braziliaanse muziek naar een breed publiek te brengen.”

Op het pas verschenen album Encanto lijkt de musicus, die komend weekend op het North Sea Jazz Festival optreedt, zijn succesformule te herhalen. Naast Will.i.am treedt zangeres Fergie weer aan, evenals de Amerikaanse soulvrouwen Siedah Garrett, Natalie Cole en Ledisi. Mendes wil niets van een herhalingsoefening weten. „Nee, mijn album is geen op papier doordachte marketingtruc. Natuurlijk geniet ik van succes en van de vele airplay, maar ik heb beslist geen bekende mensen gevraagd om nog eens aandacht te trekken.”

Een diepe zucht geeft aan dat Mendes, nu 67 jaar, zich al vaak verantwoord heeft voor het feit dat juist hij, de man die al vier decennia de samba en bossanova van zijn moederland Brazilië modelleert naar Amerikaanse maatstaven en daarnaast bekende pop en jazzliedjes een Braziliaans gevoel meegeeft, werkt met een populaire jongen als rapper Will.i.am.

„Toen hij zich destijds bij mij meldde, met een stel van mijn oude albums onder zijn arm, kon ik merken dat zijn liefde voor Braziliaanse muziek diep geworteld zit. We konden echt lang discussiëren over songs. Regelmatig sloegen we daarna aan het improviseren, bijna als jazzmusici. De samenwerking tussen ons mag dan opvallend zijn vanwege onze achtergrond en het leeftijdsverschil, de muzikale klik is onverwacht goed. Al die andere zaken doen er dan weinig toe.”

Door latinsterren Juanes, Carlinhos Brown, de Italiaan Jovanotti en Zap Mama te laten zingen in hun moederstaal kreeg Encanto meer inhoud. „Ik wilde laten horen hoe groot de kracht is van Braziliaanse muziek”, zegt Mendes. „Het maakt namelijk niet uit in welke taal je de liedjes van Brazilië zingt, de melodie blijft altijd overeind.”

Mendes’ selectie, met oude bossaklassiekers als Jobims Agua de beber, Dreamer en O morro nao tem vez (Somewhere in the hills), dat een jazzsfeer meekrijgt door de zachte tonen van jazztrompettist Till Brönner, is een vitaal klinkend amalgaam. Het poëtische Waters of march, in zowel Engels als Frans, betovert.

De opnames vonden plaats in Rio de Janeiro en Bahia, El Salvador. Met oude muziekvrienden scherpte hij zijn melodieën aan, van bijzonder feestelijk tot loom en zwoel. „Alleen ter plekke kan de muziek een zonnige, hete sfeer meekrijgen”, aldus Mendes. „Ik vier de ritmes van Brazilië en de warme tropische klanken van Bahia.”

De sinds 1966 in Los Angeles woonachtige musicus gaat elk jaar terug naar Brazilië. „Daar ligt mijn basis; mijn familie, vrienden en mijn bandleden wonen er. Ik denk er wel eens over om permanent terug te gaan, maar daar ben ik nog niet uit. De heimwee naar mijn land is echter nooit weggegaan.”

Sergio Mendes: Encanto (Concord/Starbucks). Concert: vrijdag North Sea Jazz Festival, Rotterdam.