Föhnen moest, maar wel in allerlei poses

Ik geloof niet in tarotkaarten, ik geloof niet in handoplegging, ik geloof niet in hete stenentherapie, maar raar genoeg geloof ik wel echt dat mijn haar grijs wordt als ik zorgen heb. Natuurlijk heb ik altijd mijn grijze lok, die om de maand bijgeverfd moet worden, maar in tijden van nood komen er ook ineens allemaal andere grijze haren om de hoek kijken. Sensatiezoekers.

Dus naar de enige kapper die tijd had, de Kinki Kapper. Je weet wel, die keten van kapsalons met allemaal hertengeweien en gothic schilderingen aan de muur, harde muziek en knipjongens en -meisjes met dreigende kapsels in, bijvoorbeeld, indigoblauw. Na jaren ervaring weet ik dat je helemaal niet bang hoeft te zijn dat ze je daar blauw verven. Er zitten ook veel oudere dames bij Kinki, en ze vinden het er niet burgerlijk als je zegt ‘doe maar in laagjes en met blonde plukken’.

Ik trof een aardige knipjongen met een drukknoop in zijn oor en een afzakbroek. Nadat hij me een kwartier had proberen te overtuigen dat ik de grijze lok juist moest houden, en alle haren eromheen donker moest verven – ‘Dat is relaxed’ – ging hij over tot de orde van de dag: laagjes en blonde plukken.

Dit was een kapper met hart voor zijn vak. Zo gaf hij me een föhnles. Föhnen was mij door andere kappers altijd afgeraden, omdat ik na contact met hete lucht op een hooibaal in de woestijn lijk. Maar de knipjongen had daar andere ideeën over. Föhnen moest, maar wel in allerlei poses. Ik moest onderuit liggen op de kappersstoel, dan weer met mijn hoofd tussen mijn benen hangen, dan fanatiek schudden, naar links kijken, naar rechts. Het was eigenlijk yoga, maar dan met warme lucht.

Daarna kreeg ik onderricht in producten. Kappers zijn dol op producten, en ik kom altijd thuis met flesjes met onduidelijke titels, zoals ‘Extrim’ of ‘Frunk’. Wat ik ermee moet doen, en of het op nat, droog of handdoekdroog haar moet, ben ik tegen die tijd altijd weer vergeten. De knipjongen smeerde me niet zomaar iets aan, maar stelde me eerst psychologische vragen, zoals ‘Wil je stevig of wil je glad?’ ‘Allebei?’ antwoordde ik dan maar.

Na twee uur waren mijn zorgen weggeverfd, rook ik naar kauwgomballen en had ik een nieuwe overtuiging: dat mijn leven niets waard was zonder een professionele 1.800 watt-föhn met krullendiffuser.