Zelfs spiegelen bij de Jumbo vereist ervaring

Fanny & Alma gaan elke week van die dingen doen die voor iedereen herkenbaar zijn of juist niet.

Vandaag: op zoek naar een vakantiebaan die goed betaalt.

‘Scherp’, krabbelt Alma neer op het witte vel voor haar. Elke donderdagavond moet ze ruiken. Ruiken aan vloeistof die in een buisje zit. Met haar hand wuift ze de lucht naar haar neus, het mag niet op een andere manier. Het is bijna alsof je aan het eten bent, een chemische geur in de meeste gevallen, maar toch.

Voor 8,80 euro per uur ruikt ze aan vierentwintig buisjes. De een nog gekker dan de ander. Helaas is het maar een keer per week. Ze zou het graag vaker doen, maar een neus is maar een keer per week rijp voor zo veel verschillende geuren.

Alma wil heel erg veel geld verdienen om dat geld in de Australische economie te pompen, waar ze over drie weken heen vliegt. Haar neus alleen brengt haar niet genoeg flappen op, behalve het ticket heeft ze nog niks. Fanny wil ook werken in de vakantie, volgend jaar gaat ze een master volgen in het buitenland en het zou wel leuk zijn als ze daar niet direct met duizend euro negatief als saldo hoefde te starten.

We duwen de deur van uitzendbureau Tempo Team open. Blijkbaar val je daar niet in de smaak als je meteen zegt dat je minimaal duizend euro wilt verdienen binnen zeven dagen, want na vijf minuten staan we weer op straat.

We moeten het anders aanpakken. Thuis schuiven we twee stoelen dicht bij de computer. Op jeugdloonwijzer.nl vinden we tientallen vakantiebaantjes met het gemiddelde netto inkomen:

€ 6,06 - artiest, muzikant

€ 5,70 - telefonisch verkoper, enquêteur

€ 4,85 - computerprogrammeur

€ 4,54 - lesgeven (trainingen geven)

€ 4,41 - krantenwijk lopen

€ 4,27 - werken in het ziekenhuis

€ 4.26 - transport

€ 4,09 - auto’s wassen

€ 3,93 - schoonmaakwerk

€ 3,90 - kantoorwerk

Als artiest verdien je dus duidelijk het meest. „Jij bent artiest”, meent Fanny, „je zit op de kunstacademie, dan kun je 6,06 verdienen.” Alma ziet zichzelf de straat opgaan, compleet vreemden aanspreken en vragen om 6 euro 06, omdat ze nu eenmaal artiest is. We zoeken gedwee verder.

Bijbanen.nl biedt ons concrete baantjes aan. Vooral supermarktketen Jumbo is desperaat op zoek. Daar zouden we mogen we spiegelen voor iets meer dan het minimumloon, wel eerst een goed gefundeerde motivatie invullen op het sollicitatieformulier en een cv. „Het is niet een baan waar we veel bij na hoeven te denken”, zegt Fanny. „Dan kunnen we tenminste met een kater aan de slag.”

Een cv dus. We denken terug aan de baantjes die we allemaal hebben gehad. Alma heeft op het station pizza’s in achten gesneden en verkocht, Fanny heeft via de telefoon geprobeerd mensen in de Postcodeloterij te lokken, Alma heeft met een gele pet op bonnen uitgedeeld voor een gratis foto bij Kralt, Fanny heeft schimmel van de hotdogbroodjes gesneden die ze verkocht in de Amsterdam Arena.

Echt leuke banen waren het niet. Alma moest huilen omdat er hele pizza’s weggegooid werden terwijl er zwervers op het station heel onschuldig hunkeren. Om over de bedorven broodjes hot dog nog maar te zwijgen. Na één dag was ze daar dan ook weg. Helaas net te kort om door een van de spelers van Ajax gespot te worden en een carrière als voetbalvrouw tegemoet te gaan. De verdiensten vielen eigenlijk ook altijd tegen. Zeiden ze bij het uitzendbureau dat je 6 euro per uur zou verdienen, kreeg je 3,60 euro uitbetaald want alles verdween naar onbegrijpelijke afkortingen op het loonbriefje. Bovendien verdien je bij een uitzendbureau het geld dat je nodig hebt altijd pas een paar weken later, als de nood meestal al niet meer hoog is.

Als we trots in onze leukste jurk ons sollicitatieformulier en cv bij de dichtstbijzijnde Jumbo in de buurt afleveren, geeft de filiaalmanager het direct weer terug. „Jullie zijn te oud.” Te oud. Dat komt hard aan. „Ja”, zegt de man van de Jumbo. „Voor jullie betalen we veel meer dan twee meiden van 15.” Bovendien hebben jullie niet eens ervaring met spiegelen.”

We willen lachen, maar de man met zijn stomme oranje stropdas is al weer weg. Geweigerd worden voor vakken vullen, dat is misschien nog wel treuriger dan die keer dat Alma fooi kreeg bij de Pizzahut, maar op het moment dat ze het wilde aanpakken, de gever het weer terugtrok. „Wat denk jezelf”, lachte hij gemeen.

„Misschien moeten we iets meer nostalgisch zoeken”, zegt Fanny. „Zoals asperges steken of bollen pellen.” Alma begint te stralen. We zien onszelf al voor ons in een olijk schort, met gezonde rode blosjes van de Brabantse buitenlucht.

Fanny belt haar nicht in de provincie. „Het is wel zwaar”, waarschuwt ze. „Je zit de hele tijd op je knieën. Maar je hebt werktijden van zes uur ’s ochtends tot twaalf uur ’s middags dus nog volop tijd om leuke dingen te doen. Ik zal straks eens langs fietsen bij boer Jansen”, zegt ze. „Houdoe.”

Helaas zei boer Jansen dat het aspergeseizoen net is afgelopen. En dat zijn oud-aspergestekers voorrang hebben als er een plekje vrijkomt bij het bollen pellen. Waren we maar oud-aspergesteker, dan is het tenminste goed om oud te zijn. Boer Jansen is vast een aardige man. „Ik weet het!”, zegt Alma „ik kan dat natuurlijk gewoon in Australië gaan doen. Een van de vier weken dat ik ga kan ik daar best bananen plukken of kiwi’s.”

Een paar dagen later vindt ook Fanny werk. Een man uit Gent wil voor zijn dood nog alle teksten die hij heeft geschreven uitgetypt krijgen. Daar heeft hij 15 euro per uur voor over. Een vriendin van haar heeft de klus gekregen, maar de doos vol moleskins kan ze onmogelijk alleen aan. Al snel veranderen de hanenpoten uit één van de boekjes in prachtig Vlaams op haar beeldscherm.

Even glijden haar gedachten af naar de man met zijn oranje stropdas, Alma met haar gele Kralpet en de beschimmelde broodjes hot dog. Tevreden laat ze haar vingers over het toetsenbord dansen. Dit is de beste vakantiebaan die je je kunt wensen.