Schrikachtig paard

Mijn paard is nogal schrikachtig. Na jaren oefenen kan ik nu bosritjes met haar maken zonder dat ze opzij springt voor ieder brekend takje. Ik ben er best trots op.
Mijn vriend vindt paardrijden ‘suf’, maar vandaag haal ik hem over om een stukje te rijden.
Plotseling schrikt mijn paard en raast er in galop vandoor. Ontzet kijk ik toe hoe paard en vriend uit het zicht verdwijnen.
Ik tref ze een stuk verderop aan. Mijn vriend aait mijn paard over de neus en kijkt vrolijk. Ook mijn paard kijkt vrolijk. „Wat een grappig paard”, zegt mijn vriend, „ik liet alleen maar een scheet.”

J. Majdandzic