De stad is een vrouw

Rotterdam accentueert ‘zijn’ zachte en feminiene kanten.

Overbodig, vindt stadsredacteur Mark Hoogstad. De Maasstad ís al een vrouwenstad.

Thuis valt de term met enige regelmaat: „Male Chauvinist Pig!” Krachtig en vol ontzetting uitgesproken. En niet omdat papa vergeten is de vuilniszakken buiten te zetten. Maar hallo! Mag deze jongen zich als minderheid binnen het gezin af en toe positioneren te midden van drie vrouwen?

Als hij dan vervolgens hoort en leest dat zijn stad Rotterdam zich een maand lang ‘van de zachte en feminiene kant’ laat zien, dan zakt zijn broek af. Dat gebeurt overigens wel vaker aan de oevers van de Nieuwe Maas, blijkt uit de La City-bijlage die het Algemeen Dagblad vorige maand uitbracht. Rotterdam is de stad van de bilspleetdecolletés, schrijft de krant.

Prachtige vondst, maar Rotterdam een mannelijke stad? Omdat al die hoogbouw verkapte fallussymbolen zouden zijn? Onzin! Alsof vrouwen de mouwen niet zouden kunnen opstropen, en geen inhoud zouden kunnen geven aan de stadsleus Geen Woorden, Maar Daden! Een telefoontje naar het lokale Centrum voor Onderzoek en Statistiek leert bovendien het volgende: Rotterdam (582.949 geregistreerde inwoners op 1 januari 2008) telt meer vrouwen (297.638) dan mannen (285.311).

Goed, zes van de acht wethouders zijn van het mannelijke geslacht. Maar Jantine Kriens (welzijn, PvdA) is óók locoburgemeester en geldt daarnaast als ‘de moeder van het college’, dus die telt voor drie. De hoofdredacteur van deze, in Rotterdam gevestigde, krant is een vrouw, en een hele strenge bovendien.

Nog machtiger in Rotterdam is Mai Elmar. Haar visitekaartje spreekt boekdelen: chief marketing officer. Elmar is de hoogste baas/bazin als het gaat om ‘het product’ Rotterdam. Geen man die het met haar aan de stok wil krijgen.

Rotterdams grootste machtsfactor zetelt in Kralingen en luistert naar de naam Mariëtte Dutilh, beter bekend als ‘mevrouw Opstelten’. Ivo is weliswaar de burgemeester, maar hij zegt „altijd te luisteren naar mijn ijzeren ring”: zijn vrouw en zijn vier (!) dochters. Hun wil is wet, Ivo is slechts hun zetbaas op de Coolsingel. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Rotterdams meest invloedrijke exportproduct. Ook dat is een vrouw: EU-commissaris Neelie Kroes. Rotterdam Mannenstad? Ammehoela.

Het is drukkend warm aan het Strand op de Maas. In de voorlaatste week van La City staan de Females aan de Maas in de spotlights, want Rotterdam wemelt van de ondernemende vrouwen, jubelt de uitnodiging. We schuiven gezellig aan, want de toegang is gratis en „ook mannen zijn welkom”, had de pr-juffrouw gezegd. Ik blijk de enige te zijn, afgezien van twee mannelijke campagnemedewerkers, en stel me verdekt op. Tijdens de discussie ‘Huisvrouw, huisman of allrounder?’ zegt een vrouwelijk panellid: „We hebben een derde feministische golf nodig.” Het water van de Nieuwe Maas ziet er opeens heel verleidelijk uit.

Kort daarop is het de beurt aan jongerenwerkster Melitia Atminah alias Tante Mi, en die kennen we. Bij vrijwel elke discussieavond in Rotterdam grijpt deze struise Surinaamse naar de microfoon. De ‘zorgzame mama voor al het onrecht in Zuid’ spreekt geregeld in de derde persoon enkelvoud. Ze doet goed werk, dat lijdt geen twijfel. Maar mannen hebben een kwaaie aan haar. „Die krijgen mij niet zomaar op tafel”, zegt ze, tot hilariteit van haar zestien aanwezige seksegenoten. Dat geloven wij. Tegen zo’n overdaad aan zelfbewustzijn is geen man bestand.

Het slotakkoord van de middag is een workshop time- and stressmanagement. Zo’n lesje kan ik ook wel gebruiken met al die deadlines en mekkerende Rotterdammers die dagelijks mijn pad kruisen. Maar bij het uitdelen van het vragenformulier slaat de cursusmevrouw mij over. De rest wordt tijdens het invullen tot spoed gemaand. „Kan het een beetje snel?” Niet veel later blijkt geen van de aanwezigen acute stressklachten te hebben. „Er is hier weinig te doen”, verzucht de cursusleider. Die woorden onderschrijven we van harte.

Op de weg terug zie ik hoe een reusachtige vrouwenposter tegen de gevel van het Maritiem Museum wordt geplakt. Rotterdam herbergt veel vrouwelijk schoon bedenk ik me, maar halverwege de Coolsingel vervliegen die gedachten en besef ik ineens dat vandaag mijn schoonzus uit Groningen op bezoek is. Geen drie maar vier vrouwen in huis, flitst het door mijn hoofd. Rotterdam? Vrouwenstad.

‘La City’ wordt zondag 13 juli afgesloten. Tot die tijd zijn er nog allerlei evenementen gepland. Kijk voor het programma op lacity.nlWoensdag viert Rotterdam ‘zijn’ vrouwelijkheid met de onthulling van ’s werelds grootste cocktail: een bijna vier meter hoog Martiniglas van ijs, Café-restaurant Blits aan de Boompjes 701, vanaf 17.30 uur.