Zoutpannen voor flamingo’s en kluten

Als we binnenkort, inspelend op de zeespiegelstijging, onze kust gaan verleggen door nieuwe (schier)eilanden op te spuiten en voorwaarden te scheppen voor het ontstaan van nieuwe kwelders, schorren en slikken, moeten we ook de aanleg van zoutpannen overwegen. Op dit idee kwam ik afgelopen voorjaar op het Griekse eiland Lesbos.

Op Lesbos zijn op twee plaatsen aan de kust uitgestrekte zoutpannen, waar men al heel lang door verdamping van zeewater zout wint.

In en rond deze zoutpannen wemelt het vooral in het voor- en najaar van flamingo’s, kleine zilverreigers, kluten, steltkluten, kemphanen en vele soorten sterns, strandlopers en plevieren. Deze vogels komen af op de grote hoeveelheden garnaaltjes, pekelkreeftjes en visjes die gedijen in de ondiepe zoutwaterreservoirs met bijbehorende toe- en afvoerkanaaltjes.

Op Lesbos zijn het voedsel en die vogels een bijproduct van de zoutwinning. Hier kunnen we het omdraaien en ons vooral richten op de extensieve kweek van voedsel voor vogels, volgens deze – ongetwijfeld hiertoe nog te verbeteren – principes van de zoutpannen.

Op deze manier compenseren we op betrekkelijk kleine oppervlakten wat van het enorme mondiale verlies aan zoute wetlands, die zo essentieel zijn voor vele soorten trek- en broedvogels van de zeekusten.

Bovendien creëren we – net als nu al op Lesbos – een aantal supergebieden voor natuurliefhebbers.

Koos Dansen

Arnhem

De bijdragen in deze serie staan op nrc.nl/goedidee.