Tom Boonen

Tom Boonen (27) gold bij de presentatie van het routeschema van de Tour de France 2008 als een van de favorieten voor de eerste gele trui. Geen proloog maar direct een 197,5 kilometer lange etappe van Brest naar Plumelec, door het zuiden van Bretagne. Geen bonificatieseconden onderweg, wie de rit wint pakt automatisch geel. Op het klimmetje naar de eindstreep, waar in 1997 Erik Zabel won, had een sterke sprinter als Boonen een mooi gevecht kunnen leveren met specialisten als Oscar Freire of Thor Hushovd. En mocht het de eerste dag niet lukken, dan wachtte een dag later een nieuwe kans in de rit naar Saint-Brieuc. Of maandag naar Nantes.

In 2006 droeg Boonen al eens vier dagen de leiderstrui. Desondanks kreeg hij in eigen land kritiek omdat hij geen enkele rit won, zoals de twee jaar ervoor. De prijs voor een ongekende erelijst op jonge leeftijd. De gewone jongen uit Balen, zoals hij zichzelf afficheert, werd door oud-prof Dirk Demol als junior naar de Kortrijkse Groeninge Spurters gehaald. Kreeg een beslissende prikkel van bondscoach José de Cauwer, die sprak van een „te dikke kont”.

De rest is historie. Derde bij zijn debuut in Parijs-Roubaix van 2002. De jaren daarna winnaar van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix (beide twee keer), wereldkampioen bovendien. „Als idool is Tom groter dan Eddy Merckx”, vindt televisiecommentator van de Belgische televisie Michel Wuyts.

Op 26 mei van dit jaar wordt Boonen bij een dopingcontrole buiten wedstrijdverband betrapt op het gebruik van cocaïne. Geen schorsing, cokegebruik is alleen strafbaar rond wedstrijden. Maar wel genoeg voor Tourorganisator ASO om de Belgische toprenner dit jaar te weren.

Maarten Scholten