Een goede carrousel is altijd in beweging

Bij het carrousel rijden wordt een kür glimlachend uitgevoerd en kent iedereen zijn plaats.

Naast mij zat een meisje met een mitella. Voor mij zag ik zestien meisjes in uniform op paarden rondjes rijden. De speaker zei: „Commandant Micha probeert de praatgrage meiden in het gareel te houden, maar dat is niet makkelijk.” Ik voelde me als Catweazle, die met een tijdmachine vanuit het Normandië van de elfde eeuw in het Engeland van de tweede helft jaren zestig was beland. Ik bevond mij echter op de tribunes van het Nederlands Kampioenschap carrousel rijden in Houten.

Carrousel rijden behoort tot de activiteiten waar je van kunt genieten zonder het te begrijpen. De combinatie van paarden die dansen op de muziek van Eurythmics en Celine Dion en ruiters in uniformen met glimmende knopen en knotjes in sierlijke haarnetjes, is iets waar je lang naar kunt kijken.

„Dat is een klavertje vier”, zei het meisje met mitella, toen de paarden in de vier hoeken een rondje reden. „Ze moeten in totaal twintig figuren uitvoeren in een kür van vijftien minuten. Ze zijn nu bezig aan de Slangenkuil; een grote volte, een cirkel met acht paarden, geflankeerd door twee kleine voltes.” Het was moeilijk de afzonderlijke figuren te ontdekken in de bewegingen van de paarden.

„Kijk, die weet het even niet meer.” Ze wees op een wit paard dat stilstond, terwijl de rest van de groep een figuur maakte. Het kostte de ruiter een tijdje om weer aan te sluiten bij de groep. „Ze lacht niet, dat vindt de jury heel erg”, hoorde ik.

De jury bestond uit twee leden, die ieder hun eigen schrijver hadden om de punten te noteren. Jurylid Ria Spaan vormde een koppel met schrijfster Tilly van Groot-Battavé. In de pauze legde Ria uit waar ze op let: „Een goede carrousel is altijd in beweging. Daarnaast gaat het erom dat de carrousel zoveel mogelijk ruimte in de rijbak bezet en dat de paarden goed gericht zijn, ofwel op één lijn lopen. De deelnemers moeten aantonen dat ze de stap, de draf en de galop op beide handen kunnen uitvoeren. Dat betekent zowel linksom als rechtsom. Er worden punten gegeven voor inhoud, artisticiteit, uitvoering, muziek en algemene indruk.”

In het carrousel rijden moet iedereen zijn plaats kennen. De commandant staat aan de rand van de ring, de ruiters zitten op hun paard, de paarden lopen de figuren en de poepscheppers lopen na afloop met hun stoffer en blik de ring in.

„Zie je die man met de grijze haren en het bruine pak”, zei het meisje naast me. „Dat is de voorzitter. Hij kan je alles vertellen over het carrousel rijden.”

Voorzitter Fred van Opstal vertelt dat de bond sinds 1980 bestaat, maar carrousel rijden al veel langer. „Nederland is het enige land waar in manegeverband wordt gereden. In het buitenland zijn het alleen professionals die rijden, maar dat betekent niet dat het niveau daar hoger ligt. Wij reden ooit tegen een groep Duitse militairen, maar die eindigden onderaan.”

„Nu moet je me laten gaan,” zei hij ineens. „Ik moet de prijzen uitreiken.”

Het meisje met mitella keek gespannen. „Ik zou meerijden met Spaarnwoude Jeugd”, zei ze, „maar ik ben tijdens de training van mijn paard gevallen.” Ze verdween richting de rijbak vol ruiters, ouders en verzorgers.

Ik deed mijn best in haar stappen een figuur te ontdekken.