Boeken schuiven

Professor Weichenbaum had geen beter moment kunnen uitkiezen om een praatje te gaan maken met bibliothecaresse Snip. ‘Hebt u er bezwaar tegen mij even te helpen met het alfabetiseren van de bovensteplanken?’ vroeg ze meteen. ‘Maar mejuffrouw, niet in het minst!’, had Weichenbaum verheugd geantwoord.

Giechelig op de wiebelige ladders gingen ze aan de slag. De professor nam een of meer naast elkaar staande boeken van de plank en gaf ze over aan Snip. Daarna schoof hij een aantal boeken samen naar de vrijgekomen ruimte, nam de door Snip vastgehouden boeken weer over en zette deze op denieuwe lege plek. Al doende merkten ze dat Snip niet meer dan drie boeken kon houden en dat Weichenbaum een rij van niet meer dan zes boeken tegelijk kon verschuiven.

Toen ze na veel pakken en schuiven de eerste plank eindelijk op volgorde hadden weten te krijgen, zuchtte Snip: ‘We moeten nóg zo’n plank en ik heb al zo’n pijn in mijn armen! Had dat nou niet wat efficiënter gekund, professor?’ ‘Ik vermoed van wel’, zei Weichenbaum peinzend, ‘de volgende plank gaan we in zo min mogelijk handelingen doen. Let op, één handeling is: ik pak één, twee of drie naast elkaar staande boeken, ik geef het vrachtje ongewijzigd aan u en u hoeft het alleen maar vast te houden, precies zoals ik het u heb aangegeven. Ik schuif vervolgens maximaal zes naast elkaar staande boeken naar de vrijgekomen plek en neem zo snel mogelijk het vrachtje van u over om het op de nieuwe lege plek te zetten.’ Snip vond het goed bedacht van de professor. Het lukte de twee om de Enzyklopädie der Philosophischen Wissenschaft (zie inzet in de illustratie) in tien handelingen op volgorde te krijgen. Snip jubelde, maar Weichenbaum schudde teleurgesteld zijn hoofd. Hij was ervan overtuigd dat het in minder dan tien handelingen had gekund. Had hij gelijk?

Voor de inzenders onder u: degene met de minste handelingen wint!