Verjaardag

Op je verjaardag is de dood ruim een procent dichterbij gekomen. Het is de mooiste dag van het jaar. Het lijkt of alles zijn best doet: het weer is welwillend, de poes voelt zachter dan anders, op de radio is muziek die je bevalt. De hele dag feest, nu al een roes.

Vandaag 57 geworden, tenminste als ik het goed uitreken. Ik kijk in de spiegel en krijg net niet de slappe lach. Het eerste telefoontje. Een mevrouw van een internationaal financieel instituut. Zij wil weten of ik de financiële directeur van het bedrijf ben. Ik zeg: mevrouw ik doe hier alles. Ik heb mijzelf opgericht, regeer mijn wereld, repareer de work-life-balans, verleg stenen in kasstromen, ben de keuken- en de zaalbrigade, leid gesprekken om, beëindig loopgravenoorlogen, breek ijs. En u treft het: vandaag bestaan we 57 jaar. De mevrouw blijft beleefd en zegt dat ze zo wel voldoende informatie heeft. De telefoon gaat daarna niet meer.

Vrij veel e-mail vandaag. Proficiat! Het netwerk van jonge, veelbelovende managers wenst je een fantastische verjaardag en heel veel succes op het werk en thuis! Verder een aanbieder van digitale fotodiensten, een luchtvaartmaatschappij, een virtuele boekhandel, enkele out-of-office-replies, ongevraagde beleggingstips, drie nieuwsbrieven en een paar waarschuwingen tegen spam. Het heeft misschien niet allemaal met mijn verjaardag te maken, maar toch.

En wat eten wij op deze feestdag? Gemarineerde zalm uit de magnetron, vissaus uit een zakje, groene asperges met spekjes uit de magnetron, aardappelpuree en worteltjes, ook uit de magnetron. En natuurlijk bier, whisky, champagne en tot slot rode wijn. Vroeg klaar, een hele avond voor me. Beetje tv-kijken – dat mag toch op je verjaardag. Een stukje soap, een reportage over vakantiebestemmingen, de lotto, het weer. Ik ben moe en verlang naar iets van mijzelf. Op de wc bekijk ik de verjaardagskalender. Velen zijn al dood, anderen vertrokken of in onmin, enkelen doorgestreept. Doorgestreept? Heb ik dat gedaan? Waarom? Ik doe een gooi: het zijn niet altijd de doden en de afwezigen die betreurd moeten worden – verdriet over de geboorte van sommige mensen is ook op zijn plaats.

De spoelbak stemt luid gorgelend in.