Grunberg in Irak

Arnon Grunberg reist embedded door de groene en rode zone van Bagdad (Cultureel Supplement, 20 juni). Naast de chauffeur ligt onder een keffyieh het machinegeweer van een huurling. Linke soep dus! Zijn reis voert van checkpoint naar checkpoint, hij verblijft in pensions, maar verder dan perscentra en de kantine komt hij niet. In café Dojo eet onze globetrotter een donut van een plastic bordje en noteert: ‘Met de donut komen de vliegen en zodra het begint te waaien wordt alles bedekt met fijn zand.’ Arnon toch! De oorlogscorrespondent ondergaat een irisscan, er wordt een foto van hem gemaakt en een vrouwelijke militair neemt zijn vingers een voor een en rolt ze over een apparaat: ‘Het rollen van mijn vingers lijkt het meest erotische wat ik in mijn leven heb meegemaakt.’

Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze Rudolf Valentino in het Freedom Chinese Food-restaurant constateert: De Chinese meisjes, vers geïmporteerd uit China, lijken op travestieten, maar wekken ook de indruk prostituees te zijn.

Onze avonturier sluit af met: ‘Ik heb de nieuwe mens gezien. Hij is huurling. Wie het verhaal van de nieuwe mens wil optekenen zou embedded moeten gaan bij de huurlingen. Of beter nog: zelf huurling worden.’ Net als Arnon Grunberg.