Op weg naar een snackje

Vorig jaar, in Amsterdam, begonnen de geruchten over de muizenplaag in de bioscopen rond de Munt. De bioscoopbazen gaven de aanleg van de Noord-Zuidlijn de schuld. De Noord-Zuidlijn krijgt van alles de schuld in Amsterdam, dus dat was makkelijk.

De redenering was aardig bedacht: de muizen zouden zich al jaren ophouden in allerlei ongure krochten onder de grond, maar nu daar constant geboord en gegraven werd, waren ze uit arren moede gevlucht naar het roodpluche comfort van de bioscoop.

Dat muizen misschien gewoon heel veel van popcorn en donkere hoekjes houden, en er daarom een muizenplaag was, daar hadden de bioscoopbazen het niet over.

In het begin was het nog een bron van hilariteit; dan zag je tijdens een film ineens een muizenfamilie de zaal oversteken, op weg naar een snackje. Ook koddig: tijdens de film Ratatouille, met daarin een prominente rol voor een charmante muis-annex-chefkok, waren er meer muizen in de zaal dan bij andere films, berichtte De Telegraaf. Die hadden daar kennelijk een onderzoeksjournalist op gezet.

Maar het werd erger. De muizen trokken zich niet meer zoveel aan van de mensen in de zaal, en klommen gewoon op hun schoot om mee te smikkelen van hun versnaperingen. In een verhaal dat ik hoorde van een filmliefhebber, liep er tijdens Indiana Jones een muis ‘van de popcornzak in zijn linkerhand naar de snoepzak in zijn rechterhand’.

Inmiddels weten filmliefhebbers precies welk type muis je in welke bioscoop treft. In de oude Tuschinski-bioscoop schijnen ze het meest schaamteloos te zijn, met veel geloop over schoten.

In de wat nieuwere Pathé de Munt zitten de schuchtere types, die liever vanaf een afstandje opereren. Maar het duurt natuurlijk niet lang meer voor die ook onbevreesd worden. En, hoorde ik nu, in Pathé Arena in de Bijlmer zitten geen muizen, maar ratten.

Je hebt dus wat te kiezen, als filmgaande in Amsterdam: wil ik direct fysiek contact met een muis, of zit ik liever met een stel ratten in de zaal die dan wel niet bij me op schoot komen zitten, maar die me de hele film lang met hun valse gele oogjes zitten aan te staren?

En toch wil een mens een keer naar Kung Fu Panda. Want die schijnt erg leuk te zijn. Ik heb er lang over nagedacht, en ik ga voor een date met de ratten.

Aaf Brandt Corstius