’s Ochtends bami eten uit teleurstelling

Gisteren kregen 290 kunstinstellingen te horen of ze subsidie krijgen van het Fonds voor de Podiumkunsten. Hieronder een aantal reacties .

Dirigent Reinbert de Leeuw van Asko/Schönberg (eenderde gekort) is zwaar teleurgesteld over het advies van het Fonds: „Artistiek is het advies lovend. Daarna volgt deze financiële doodsklap. Ik begrijp dat niet. Waarom worden wij gestraft? De ambtelijke motivering over ‘ondernemerschap’ gaat aan mij voorbij. Ik snap alleen de consequentie: kapitaalsvernietiging.

„Onze lange, hechte samenwerkingen met componisten als Ligeti of Louis Andriessen wordt de nek omgedraaid. Op onze vaste lasten en lage salarissen kun je nauwelijks bezuinigen. Dus blijft er minder geld over voor producties van niet-symfonische muziek, zoals wij die in de breedte brengen. Een productie als Andriessens La Commedia is nu niet meer mogelijk. Waarom is het Muziekgebouw aan het IJ, waar wij eindelijk ons thuis hebben gevonden, er dan ooit gekomen?”

Matthijs Bongertman van de nieuwe Nederlandse Operette (afgewezen) is ook niet te spreken over het oordeel van het Fonds: „Omdat er geen andere operetteaanvragers zijn, is dit de doodsteek voor het genre. Vanuit de politiek was er vraag naar een serieuze operetteaanvraag. Dat was dit. Nu willen wij wel graag horen hoe het Fonds de toekomst van de operette dan wél ziet.”

Zakelijk leider Rik Andriessen van het Ives Ensemble (afgewezen) is vooral verbijsterd. „Met name over de artistieke portée van het advies; dat wij niet vernieuwend meer zouden zijn. Hoezo?”

Artistiek leider Leo Samama voor het Nederlands Kamerkoor (gekort) is vooral niet blij met de regenteske manier waarop dit advies is toegekend: „Onder couvert, en uitsluitend op basis van papieren. Niemand heeft de kans gekregen mondeling toelichting te geven. Daar komt bij dat het Nederlands Kamerkoor, net als het Orkest De Volharding zijn musici in vaste dienst heeft. En daar wringt de schoen. Personeel in vaste dienst– dat wringt met het flexibele uitgangspunt van het Fonds. De Volharding en wij horen – puur bestuurlijk gesproken – thuis in de basisinfrastructuur.”

Dette Glashouwer van mime-groep Suver Nuver (afgewezen): „Het fonds vindt ons de punkers van de mime die zichzelf hebben overleefd. Ze vinden dat we niet meer zulke leuke voorstellingen als vroeger maken. We hebben altijd geacht: ooit komt er een eind aan. Wanneer zal het zijn? Na 21 jaar is het nu zo ver. We gaan niet in beroep ofzo. We nemen het. In december zouden we feesten geven voor ons 21-jarig bestaan. Dat wordt nu het afscheidsfeest.”

Wim Berings van Bossche toneelgroep De Wetten van Kepler (afgewezen) is bepaald niet blij: „Het fonds zou ook kijken naar cultureel ondernemersschap, naar eigen inkomen, en naar cultuurspreiding over het land. Op al die punten scoren wij zeer goed. We verdienen 46 procent van onze eigen inkomsten, ons bezoekersaantal is in een paar jaar tijd verdubbeld, en we zitten diep geworteld in Brabant. Het gaat heel goed met Kepler. Dat wordt nu allemaal weggegooid.”

Bianca van der Schoot van mime-duo Boogaerdt/ Van der Schoot (afgewezen) kreeg voorheen nog geen rijkssubsidie. „We zijn er dus niet uitgeknikkerd. We zijn er alleen niet ingeknikkerd.” Tot nu toe leefden het mime-duo Boogaerdt/ Van der Schoot van ad hoc-subsidies, per voorstelling. „Ik vond het na negen succesrijke voorstellingen wel eens tijd om door te stoten. Maar dat zeg ik nu in het baalmoment. Het fonds vindt dat de voorstellingen zonder onze zelfrelativering aan zeggingskracht zouden winnen. Tja.”

Erik Snel van toneelgroep Aluin (afgewezen) is eveneens teleurgesteld: „Het fonds valt erover dat we geen Nederlands repertoire spelen. Maar dat zijn we ook nooit van plan geweest. Nu Growing Up In Public ook verdwijnt, en het nieuwe stadsgezelschap van Utrecht van Jos Thie wordt bedreigd, is dit is een behoorlijke ondermijning van het geroemde Utrechtse Model, van losjes samenwerkende groepjes.”

Hans Tuerlings (56) van dansgroep RAZ (afgewezen): „Ze doen net alsof ik sinds 1999 niets behoorlijks meer heb gemaakt. Ik ben er kapot van. Toen de postbode ’s ochtends kwam, was ik zo teleurgesteld dat ik bami ben gaan halen bij de Chinees. Moet ik daar zo oud voor worden, om dit vernietigende advies te krijgen?”