Ze sloeg zich door haar liedjes heen als een kleuter die playbackt

Sinds gisteren ben ik geen bewonderaarster meer van Amy Winehouse. Natuurlijk, ik was vorig jaar ook al boos op haar, toen ik meutes jazzzzliefhebbers van het North Sea Jazz Festival had getrotseerd om haar te kunnen aanschouwen, en ze vervolgens een kwartier voor aanvang afbelde wegens te dronken, te stoned of te bewusteloos.

Maar dat vergeef je zo iemand. Ze is een ster. En sterren doen die dingen. Vorige week kwam ik erachter dat het nog erger kon. Wat is erger dan een Amy die niet komt opdagen? Een Amy die wél komt opdagen. Dat bleek toen ik een concertregistratie van haar op tv zag. Ik was ervoor gaan zitten, want ik had dat concert nog te goed, vond ik. Het zag er fijn uit; een nachtclubachtig zaaltje, een goede band en twee geoliede soul men die allerhande complexe dansjes aan het uitvoeren waren.

En toen kwam Amy op. Stomdronken. Ze sloeg zich door haar liedjes heen als een kleuter die playbackt; met een blik op halfzeven en haar gedachten alleen maar bij de beloning die na het concert zou komen: een grote ton rode wijn. Of iets dergelijks. Dat er zo’n professionele band en twee van die woest bewegende dansers bij stonden, maakte het allemaal nog treuriger. Iedereen deed alsof dit bijzonder was, maar iedereen wist beter.

Ik zapte weg, naar een doelpunt van een of ander Europees land.

Gisteren drong het nieuws tot mij door dat Amy dit weekeinde bij het Glastonbury Festival een fan geslagen had. De filmpjes stonden natuurlijk al op internet.

Amy, met een nylon pruik van epische proporties, strompelde zingend heen en weer voor het podium, bijgestaan door twee bezorgde lijfwachten. Haar uitzinnige fans konden haar aanraken.

Ze zong iets dat moest lijken op ‘They tried to make me go to rehab’, maar het was ‘Zhey haidie haidie hodie riha’. Inderdaad gaf ze iemand een klap, niet een erg harde geloof ik, ze maaide eerder ongecontroleerd wat met haar armen door de ruimte. De fans juichten gewoon door.

Ik vond het niet zo erg dat ze die fan sloeg. Zo’n fan vindt dat heerlijk, en bovendien, sterren horen dat soort dingen te doen. Theo Maassen doet het ook dagelijks.

Maar ik vind het niet leuk dat Amy haar mooie liedjes dronken zingt. Daarmee maakt ze zichzelf belachelijk, en mij ook. Want ik heb er weleens bij gehuild.

Aaf Brandt Corstius