Markt straft beleid Barclays af

De Britse bank Barclays gaat behoedzaam om met het boeken van riskante leningen. Paradoxaal genoeg leidt dit nu tot onzekerheid in de markt.

De Britse bank Barclays moet boeten voor haar – door de markt als eigenaardig ervaren – beleid voor het boeken van zogenoemde leveraged loans (leningen aan bedrijven die al veel schulden hebben).

Op grond van internationale boekhoudkundige regels moeten banken een beslissing nemen op het moment dat ze een overeenkomst aangaan over het waarborgen van een lening. Ze kunnen de lening vasthouden, die daardoor in het banking book moet worden opgenomen, en ze kunnen haar als te verkopen bezit aanmerken, waardoor de lening in het trading book terechtkomt. Bezittingen in het banking book worden op hun nominale waarde aangeslagen en kunnen slechts worden afgewaardeerd als er sprake is van aantoonbare schade, terwijl voor bezittingen in het trading book de marktwaarde geldt.

Naar hun aard zijn leveraged loans bedoeld om te worden verhandeld. Omdat kredietverstrekkers hun risico doorgaans graag willen spreiden, nemen ze slechts een klein deel van leningen in hun eigen boeken op. Als gevolg daarvan kiezen de meeste banken ervoor om het grootste deel van hun blootstelling aan leveraged loans in hun trading book te verwerken en slechts een klein deel in hun banking book.

Barclays is een uitzondering, omdat deze bank er altijd voor heeft gekozen haar gehele blootstelling onder te brengen in haar banking book, zelfs wanneer zij van plan was de betreffende bezittingen te verkopen. En als het besluit over de boekhoudkundige verwerking eenmaal is genomen, mogen bezittingen niet meer van het ene naar het andere boek worden overgeheveld om te kunnen profiteren van het verschil in waardering.

Het boekhoudkundige beleid van Barclays is volkomen legitiem en goedgekeurd door de accountants van de bank. En het is zeker niet onzinnig, want er ontstaat op deze manier geen situatie waarbij één en hetzelfde bezit met twee verschillende waardes op de balans is vertegenwoordigd, afhankelijk van de plek waar het is geboekt. In tijden van bloei kan het beleid van Barclays zelfs conservatief worden genoemd, omdat er geen vooruitzicht is op een herwaardering van bezittingen als delen van leningen voor meer dan hun nominale waarde zijn verkocht.

Zelfs in de huidige crisis zou het beleid Barclays van pas kunnen komen. Dankzij de hogere waardering van de bezittingen op de balans is Barclays niet onder druk komen te staan om bezittingen tegen afbraakprijzen te dumpen om zo financieringsproblemen te dekken. In plaats daarvan kan de bank iedere lening op haar eigen merites beoordelen als zich problemen voordoen, en waardeverminderingen doorvoeren als dat op grond van de boekhoudkundige regels nodig wordt geacht.

Het gevolg is dat Barclays slechts 190 miljoen pond (241 miljoen euro) heeft hoeven afschrijven op de portefeuille van 7,3 miljard pond aan leveraged loans. Ook heeft de bank geweigerd onder de huidige marktomstandigheden leningen af te stoten. Dat besluit leek onlangs te worden gerechtvaardigd, toen Alltel-leningen die eerder voor ruim 90 cent per dollar waren verhandeld, tegen hun nominale waarde werden afgelost.

Maar de aanpak van Barclays kent één grote zwakke plek. In de huidige marktomstandigheden leidt dit gebrek aan duidelijkheid over de mate waarin de bank blootstaat aan leveraged loans tot onzekerheid, en dat werkt destabiliserend voor de bank en haar aandelenkoers. Beleggers hebben weinig vertrouwen in de huidige waarderingen. Zij zien dat de schulden van Endemol voor 70 cent per dollar worden verhandeld en vragen zich af hoe deze kredieten in de boeken van Barclays worden gewaardeerd.

Vorige week vrijdag zinspeelde Citigroup erop dat Barclays 800 miljoen pond zou moeten afschrijven op zijn leveraged loans, om de waarderingen op één lijn te krijgen met die van andere banken. Citigroup denkt dat daarnaast wellicht nog eens 8,2 miljard pond aan afschrijvingen nodig zou kunnen zijn op bezittingen in het trading book, hoewel dat eigenlijk een ander verhaal is.

Barclays vindt deze zinspelingen wellicht vervelend. De bank heeft daarentegen wellicht gelijk door de ergste leveraged loan-transacties zoals die rond EMI en Clearstream te hebben gemeden en door vertrouwen te hebben in haar eigen waarderingen. Maar er is een eenvoudige manier om een eind te maken aan alle onzekerheid, ten bate van de aandeelhouders. Barclays zou gewoon moeten zeggen hoe groot de afschrijvingen zouden zijn als de leningen en andere bezittingen in zijn banking book op de huidige marktwaarde gewaardeerd zouden worden. Beleggers kunnen dan hun eigen conclusies trekken.

© Breaking Views.Vertaling Menno Grootveld