ik@nrc.nl

In Den Haag loop ik naar de tramhalte van lijn 9. Er staan een meisje en een jongen van een jaar of 18, 19 op de weinig informatieve plattegrond van het openbaar vervoer te turen. „Bent u hier bekend”, vraagt het meisje aan mij. „Weet u de abortuskliniek?”

Ai, die is me in al die jaren dat ik in deze straten de rolstoel van mijn moeder voortduw nooit opgevallen. Ik zit qua leeftijd ook niet meer in de abortusdoelgroep.

„Sorry”, zeg ik, „ik heb geen idee.” Ze buigen zich weer over de plattegrond.

Dan komt er een Surinaamse van begin twintig bij de tramhalte staan. Het meisje schiet haar aan: „Weet jij misschien de abortuskliniek?”

„Ja, hoor”, krijgt ze als antwoord, „dat is makkelijk uit te leggen, ik kom er net vandaan.”