Britten hopen op Murray

De Schot Andy Murray is bezig de nieuwe Britse tennisheld te worden. Dankzij een nieuwe coach en een fitnessgoeroe.

Henman Hill omdopen tot Murray Mount? De meeste fans op het grasheuveltje van Wimbledon vonden het daar zaterdag nog te vroeg voor. „Maar ik wil het best heroverwegen als Andy Murray de kwartfinale van Nadal wint”, lacht Sue Patrick, een huisvrouw uit Roehampton. „Als hij die hobbel weet te nemen, heeft hij zich voldoende bewezen.”

Zaterdag bereikte Murray de vierde ronde van Wimbledon na een zege op Tommy Haas: 6-4, 6-7, 6-3 en 6-2. En dat deed de Schot met zo veel overtuiging dat hij zelfs zijn grootste criticasters het zwijgen oplegde. „Ik wil me nu concentreren op het winnen van het toernooi”, zei de nummer elf van de wereld na afloop. „Ik denk niet aan de kwartfinale; voor mij telt alleen de finale. En daarvoor heb ik nog drie wedstrijden te gaan.”

Wie het spel van de 19-jarige tennisser uit Dunblane vergelijkt met zijn optreden van twee jaar geleden in Londen – vorig jaar meldde hij zich af met een polsblessure – valt meteen op met hoeveel meer souplesse hij zich over de baan beweegt. Fitnessgoeroe Jez Green heeft de afgelopen negen maanden goed werk verricht. Tegen Haas sloeg Murray ballen uit de meest onmogelijke posities. En ook zijn opslag is er op vooruit gegaan; in de eerste week van Wimbledon produceerde hij 40 aces en sloeg hij 60 procent van zijn eerste services in.

Murray begint volwassen te worden. Natuurlijk vindt hij het nog wel eens moeilijk dat zijn landgenoten zulke hoge verwachtingen van hem hebben. En dat hij dit jaar wederom de enige van negen Britten in het enkelspel is die de tweede week van Wimbledon heeft gehaald. Maar anders dan voorheen weet hij tegenslagen te overwinnen. Toen Haas na een matige eerste set de tiebreak van het tweede bedrijf naar zich toetrok, liet de Schot zich niet van zijn stuk brengen. Geroutineerd werkte hij twee breekpunten weg met aces.

Murray’s rijping – als mens en als tennisser – moet voor een groot deel op het conto van Miles Maclagan (33) worden geschreven. Sinds de Schotse Zambiaan zeven maanden geleden succescoach Brad Gilbert afloste, heeft hij Murray van de media proberen af te schermen. Mac-lagan is ervan overtuigd dat de carrière van zijn pupil niet door controversiële uitlatingen wordt bespoedigd. Zo kreeg Murray twee jaar geleden de toorn van veel Britten over zich heen toen hij meldde dat hij tijdens het WK voetbal een Paraguayaans shirt zou dragen in de openingswedstrijd van Engeland tegen het Zuid-Amerikaanse land.

„Een jeugdzonde”, zei Mac-lagan vorige week tijdens een perspraatje. Waar hij het liever over wilde hebben was de inzet die zijn pupil de afgelopen maanden heeft getoond. „Mijn eerste indruk was: wat een harde werker. Op koude winterdagen, als mensen liever andere dingen doen, zat Andy urenlang in het krachthonk. Zonder klagen, zonder excuses, zonder blessures. Ik dacht: deze jongen is taai. Hij doet veel dingen goed en aan een paar dingen moet hij nog sleutelen. Maar belangrijk is dat hij efficiënter met zijn energie omgaat.”

Daarmee doelde de coach op de vele driftaanvallen waaraan Murray zich de afgelopen jaren op de baan bezondigde en die zelfs kritiek van driftenexpert John McEnroe ontlokten. Hoewel Murray zelf vindt dat die tantrums bij hem passen – „emoties helpen mij om beter te presteren”, zei hij onlangs in een Engelse krant – vindt Maclagan dat ze te veel van zijn concentratie vergen. Ter afleiding raadde de Zambiaan Murray aan wat minder naar tennis op tv te kijken en wat meer tijd met vrienden door te brengen. De sport moest geen sleur worden.

Afgaand op zijn eerste optredens in Londen heeft Murray de adviezen van zijn coach ter harte genomen. Maar de echte test moet voor de Schot nog komen. Vandaag speelt hij tegen de Fransman Richard Gasquet om een plaats in zijn eerste kwartfinale op een grandslamtoernooi. „Geen onmogelijke opgave”, zei de nieuwe Andy Murray. „Zo lang ik mijn hoofd maar niet op hol laat brengen.”

    • Danielle Pinedo