Hé, daar vliegt een sopraan door de lucht

Vioolfenomeen André Rieu heeft slot Schönbrunn nagebouwd in de ArenA. Het decor voor zijn World Stadium Tour – een romantische nacht in Wenen is het grootste reisdecor ooit.

Voor het heen en weer pendelen door de ArenA tijdens de repetities heeft André Rieu een fiets klaarstaan. Foto Roger Cremers Nederland, Amsterdam, 27-06-2008 Andre Rieu speelt in de Amsterdam Arena. Rieu verplaatst zicht per fiets door de Arena om contact te hebben met de mensen van de techniek. The World Stadium Tour ÒA romantic night in ViennaÓ will take place against the background of the biggest transportable set ever. With AndrŽ Rieu and his Johann Strauss Orchestra and Choir, many well-known soloists, the Platinum Tenors, the Vienna State Opera Ballet, 80 Vienna Debutantes, the golden coach with the Empress Sisi and Emperor Franz-Joseph, the Vienna Figure Skating Association, famous pairs skating champions, traditional Viennese horse-drawn carriages with horses and footmen, a complete golden ballroom with real goldenchandeliers, fabulous costumes, gorgeous music, magical waltzes and so much moreÉ (Tekst van Website Andre Rieu. PHOTO AND COPYRIGHT ROGER CREMERS Cremers, Roger

Natuurlijk zijn er ook bodyguards. De tijd dat André Rieu met een kleinschalig salonorkestje door de regio Maastricht toerde, is lang geleden. In de ArenA werken op vrijdag zeshonderd mensen aan het concert waarmee Rieu die avond en vanavond de Arena vult. De bodyguards zitten vooraan, elk een zware hand op de zwarte kist waarin Rieu zijn Stradivarius-viool bewaart. Rieu – roze overhemd, ijsblauw krijtstreepjasje – loopt rond met de kenmerkende, achterwaarts hellende tred van de Stehgeiger en checkt het geluid. „Ja! Ja! Ja!”, scandeert hij met zuidelijke tongval door het stadion. „Lichtman? Die balk op de walsvloer – is dat daglicht? Shit, da’s zonde. Die moet weg.”

Rieu’s eigen Johann Strauss Orkest is deze ochtend uit Maastricht aangekomen. Van de musici werkt een klein deel al vijfentwintig jaar voor Rieu, een groot deel zo’n vijftien jaar. Het is dan ook niet het orkest waarop Rieu’s waakzaam perfectionistenoog blijft rusten. Van zijn eigen concertorganisatie is Rieu hoofdrolspeler, dirigent, publiekstrekker, manager en regisseur inéén. „Lakeien”, roept hij dan. „Waar zijn de lakeien? Zijn het nieuwe, kennen we ze al?” Geruisloos, zonder verder oponthoud, wordt de repetitie hervat. Met lakeien. „De Kaiser-Walz!” En zie: het podium vult zich met de elegant walsende paren van het ballet van de Weense Staatsopera.

In de wereld van André Rieu schijnt altijd de maan, ruisen de fonteinen en rijden gouden fiakers af en aan. En dat allemaal letterlijk. Niet alleen Paleis Schönbrunn is voor zijn World Stadium Tour op ware grootte opgetrokken (zie inzet), voor een authentieke Wiener Walz vloog Rieu ook jonge leerlingen van Weense dansscholen in; de tachtig ‘debutanten’ zitten giechelig in de zaal en maken foto’s met hun mobieltjes.

Een avondje Rieu is een avond meedeinen en -dromen met de elegant gerokte dames en mannen in white tie die elkaar al walsend of kunstschaatsend op grootscherm uitvergrootte flirtblikken toewerpen. Verzet en/of kritiek zijn zinloos; wie niet bereid is zich voor één avond te verliezen in Rieu’s suikerzoete, tot in de puntjes verzorgde sprookjeswereld, dient de ArenA te mijden. Dromen zijn ook Rieu’s eigen sterke kant; toen hij twee jaar geleden zelf een concert gaf in het échte Paleis Schönbrunn wist hij: dit wil ik ook. En dus kwam dat paleis er ook.

De droom van Rieu is lucratief: zijn successen leidden tot een chateau in Limburg, en een kantoor in New York. Behalve het orkest heeft Rieu 120 medewerkers in vaste dienst. Het Financieele Dagblad berekende dat de omzet van de André Rieu Holding in 2006 zo’n 31 miljoen euro bedroeg, waarvan ruim 3 miljoen winst.

„Werken is zijn leven”, zegt zijn assistente en rechterhand Kerstin Cornelis. „Na deze concerten gaat hij de studio in en begint met de repetities voor drie concerten op het Vrijthof in Maastricht. En daarna reist de World Stadium Tour door naar Leipzig en Berlijn. In juli hebben we allemaal even vrij. Maar terwijl je zelf drie weken aan het zwembad ligt weet je: André is thuis met zijn vrouw alweer nieuwe programma’s aan het samenstellen. Dat is zíjn vakantie.”

Rieu – „Joehoe!” – probeert intussen de aandacht te trekken van lichtman Maurice, achterin de zaal. Vergeefs. Maar ook daaraan is gedacht; voor het heen en weer pendelen door de ArenA heeft Rieu een fiets klaarstaan. Met wapperende haren zeilt hij door de gangpaden. Zijn blik verraadt even een kwajongensachtig plezier in eigen werk. Maar meteen eist een nieuw detail hem op: er zit een kier tussen het fluwelen gordijn en het met engelen beschilderde danszaalplafond, waarachter kale staven staal opdoemen.

Intussen gaat de repetitie stug door. Een Iers fluitje speelt muziek uit Titanic, terwijl kunstschaatskampioenen Aljona Savchenko en Robin Szolkowy adembenemende figuren draaien.

Even later schiet iets wits omhoog. Hé, daar vliegt een sopraan door de lucht! Kunst kun je Saint-Preux vocalise Concerto pour une voix nauwelijks noemen. Maar wat doet het ertoe? Deze sopraan in haar baljurk met vleugeltjes is een engel, dáár gaat het om. En dat het huilen haar bij de vier maal herhaalde zweefsessies nader staat dan het lachen, dat zal vanavond zeker onzichtbaar zijn.

André Rieu’s World Stadium Tour, vanavond in de Amsterdam ArenA. Info op www.andrerieu.com. Res.: www.ticketservice.com