Film van de dag

Jeanne Moreau als Laura, worstelend met de wetenschap dat haar kleinzoon nog maar kort te leven heeft. (Le temps qui reste).

Le temps qui reste. Dit is François Ozons tweede film in zijn trilogie over de dood. Bij dit onderwerp ligt sentimentaliteit op de loer. Le temps qui reste is niet zo ingehouden als Sous le sable (2000), maar een ‘weepie’ wordt het niet. Zo horen we hoofdpersoon Romain, een hippe (homoseksuele) modefotograaf bij wie een ongeneeslijke vorm van kanker is geconstateerd, bijvoorbeeld nooit rechtstreeks tegen zijn omgeving zeggen waaraan hij lijdt. Hij maakt digitale foto’s van hem dierbare plekken en personen; een mindere regisseur dan Ozon zou de verleiding niet hebben kunnen weerstaan die te laten terugkeren achter de eindtitels. Dit is een film van afscheid nemen: van gewoontes, een levensstijl, materiële goederen, vrienden en familie en uiteindelijk het leven zelf. De dood wordt echter ook uitgedaagd door Romain als donor te laten fungeren voor een vrouw met een onvruchtbare man. (François Ozon, 2005, F), België 2, 21.55-23.15u.André Waardenburg