De Dutch grid 602

‘De Dutch grid 602. Die gaan we lopen”, zegt man.

„Hùh?”

Op de plattegrond van Terschelling wijst hij een cartografische lijn aan, dwars over het eiland, van de Noordzeekust naar de Waddenzee.

Elke wandelroute is uiteindelijk een verzinsel dat werkelijkheid wordt zodra je de eerste stap hebt gedaan. Alles mag als het kan, dus waarom dit niet?

„Doen we.”

Daar staan we, aan de rand van de zee. Het is acht uur ’s morgens, het strand is van ons. En van de mantelmeeuwen. Vaak maken ze ruzie en drukte, nu staan ze stram in de wind, als zandzakjes op een poot.

Man kijkt op zijn gps-geval en zet het op een wandelen. Ik volg hem, poederdozen trappend in de bovenlaag van hard zand. Met elke pas stuift het. Coördinaat 602 wordt zichtbaar in onze sporen.

Ik kijk om naar de zeespiegel, die helemaal geen spiegel is, meer een gebutste golfplaat. De hemel valt uiteen, voor ons uit is hij helder met wolken als opbollende lakens, achter mijn rug een ijzeren gordijn.

Zonder acht te slaan op de officiële duinovergang klimmen we over het duin en duiken in de vlakte erachter, vol duindoorns, heide en kamperfoelie. Donkerbruine konijnen schieten weg, twee jonge fazanten draaien hun koppen met ons mee. Schelpenpaden en zandwegjes hebben geen betekenis voor wie gehoorzaamt aan kaartlijn 602.

Soms klimmen we over een mysterieus hekje van zeer oud prikkeldraad dat je overal in duingebieden ziet (maar wie zette het gebied hier wanneer af, en voor wie of wat?). In het stille vakantiehuisjesdorp Midsland aan Zee lopen we, nog altijd strikt volgens de 602, door achter- en voortuinen.

Bij een diepe duinpan speel ik vals. Ik houd de rand aan, zodat ik niet hoef af te dalen en weer omhoog te klimmen. Man volgt, maar: „Nu zijn we 40 meter uit koers.” Hij lost het op met een correctieve bocht. Dat is wel vaker nodig, recht door een landschap lopen is zo simpel nog niet.

We doordringen het Hoornse bos. Gelukkig, de 602 loopt parallel aan een pad. Dit bos is een dicht bos en geploeter door die struiken lijkt geen lolletje.

En dan zijn er de weilanden, waar de scholeksters en de grutto’s duikvluchten maken. De 602 kent geen genade. Er moet over schrikdraad geklommen worden (valt mee), en er zijn, gelukkig smalle, slootjes (springen blijft eng).

Achter de dijk, die de horizon rechttrekt, knort de Waddenzee. Coördinaat 602 verdwijnt in groene golfjes.

Joyce Roodnat

12 km. Dutch grid 602 begint achter de duinovergang van Paal 8/Hotel aan Zee en loopt naar Oosterend: Wierschuur. Er rijden bussen, maar niet tot aan het hotel. Tel. taxi: 0562-442222.