Spanje overklast de Russen

Spanje is het enige team op dit EK dat al vijf duels lang op hoog niveau presteert.

Na een 3-0 zege tegen Rusland speelt het zondag de finale tegen Duitsland.

Andrej Arsjavin kwam niet in het stuk voor. Hij werd makkelijk uitgeschakeld door de sterke Spaanse verdedigers. Foto AP Russia's Andrei Arshavin reacts during the semifinal match between Spain and Russia in Vienna, Austria, Thursday, June 26, 2008, at the Euro 2008 European Soccer Championships in Austria and Switzerland. (AP Photo/Jon Super) Associated Press

De Russische droom is wreed verstoord. Guus Hiddink is niet heilig. Zijn succesformule kent zijn grenzen. Na een eclatante zege op Oranje leed Rusland gisteren in de halve finale van het Europees kampioenschap een royale en terechte nederlaag tegen Spanje. De Spanjaarden waren op alle fronten beter dan de Russen. Het werd 3-0, maar wanneer Spanje met grotere cijfers had gewonnen was niemand verbaasd geweest.

Spanje is tot nu toe de meest constante ploeg van het toernooi. In tegenstelling tot alle andere teams. Ook de Duitsers, die zondagavond de finale tegen Spanje spelen, hadden inzinkingen. Maar of dat iets zegt over het resultaat van de eindstrijd van zondag is allerminst zeker.

Het water kwam in de beginfase met bakken uit de hemel boven Wenen. Af en toe was er zelfs een bliksemschicht boven het stadion. Zou het een wedstrijd worden zoals de finale van het EK van 1964 in Madrid tussen Spanje en de Sovjet-Unie? Een drassig veld, met als gevolg meterslange slidings, keihard, op het scherp van de snede. Destijds, in het eigen Bernabeu-stadion, won Spanje onder het goedkeurend oog van generalissimo Franco met 2-1, dankzij het Spaanse genie, spelmaker Luis Suarez. Maar dat is 44 jaar geleden. Zolang is het geleden dat Spanje nog een internationale voetbaltitel won. Die schaamte moet zondag worden uitgewist in het Ernst Happelstadion.

Luis Aragones, El sabio de la Horteleza (de wijze man van Horteleza), staat deze maand voor de schone taak Spanje eindelijk eens de eer te geven die het land als gerenommeerde voetbalnatie toekomt. Spanje wil het loze hiaat van bijna een halve eeuw vergeten. Vergeten moet ook de doldwaze fout van doelman Luis Arconada, die in de finale van 1984 vlak na rust de bal uit een vrije trap van Michel Platini door zijn handen liet glippen en aldus de weg plaveide voor de Europese titel van Frankrijk.

Aragones, de mopperkont die nooit tevreden is, die als het even kan mensen met hun huidskleur confronteert. Deze 69-jarige coach is de eerste die euforie in de kiem smoort, als de prestatie erom vraagt. Geen sentimenten, geen verering en heldendom. Geen mooi voetbal, wat Spanjaarden zo graag spelen. Gewend als ze zijn in artiestengezelschappen als Barcelona en Real Madrid. Dit keer moest er maar eens gevochten worden.

Spaanse jeugdelftallen grossieren door de jaren heen in internationale titels. Maar nu moest er op het hoogste niveau worden gescoord. David Villa, Fernando Torres en David Silva zijn geweldige voetballers maar konden zij ook vechten voor de nationale zaak? Vechten zoals de pas 22-jarige Sergio Ramos van Real Madrid, een verdediger van een uitzonderlijk soort. Of zoals Carles Puyol, de terriër van Barcelona, die in sommige wedstrijden niet te verslaan is.

Zoals Puyol in samenwerking met Carlos Machena en Marcos Senna de al na twee magistrale wedstrijden omhoog geschreven Andrej Arsjavin uitschakelden dat was voor deze gelouterde en gewaarschuwde profs een makkie. Arsjavin was nergens. Als de Rus de voorgenomen stap naar Barcelona gaat maken, dan weet hij nu wat het verschil is tussen de Spaanse verdedigers en de huidige Nederlandse verdedigers. De vrijheid die Arsjavin tegen Oranje kreeg zou hem, wist Aragones, niet nog eens worden geboden. Kom op, we zijn hier om kampioen te worden, niet om de schoonheidsprijs te halen.

Vanaf het begin zetten de Spanjaarden Rusland onder druk. Met kansen voor Villa en Torres. Maar de Russen keerden terug. Aan inzet ontbrak het de ploeg van Guus Hiddink niet. Roman Pavljoetsjenko liet nog weleens zien dat hij een goede spits is. Maar Iker Casillas is niet voor niets doelman van Real Madrid. Kortom, die Spaanse ploeg kan er wat van.

Even leek er sprake van een Spaanse tegenslag. Topscorer van het toernooi David Villa viel aan het einde van de eerste helft uit. Een spits minder. Maar zijn vervanger Cesc Fabregas is minstens zo’n goede voetballer. Op het middenveld zou hij wel even lijn in het Spaanse spel brengen. De speler van Arsenal kweet zich uitstekend van zijn taak. Zoals het een voetballer van zijn kaliber betaamt.

Vlak na rust kwam de Spaanse overheersing tot uitdrukking in een doelpunt. Iniesta gaf de bal voor, Xavi scoorde 1-0. Enkele minuten later bracht Daniel Guïza, de topscorer uit de Primera Division met 27 goals voor Mallorca die was ingevallen voor Torres, de beslissing. David Silva maakte het karwei meedogenloos af: 3-0. Guus Hiddink zwaaide nog eens met zijn toverstaf, maar ook hij wist dat deze jonge Russen geen wereldploeg vormen. Met 3-1 winnen van Nederland zegt weinig in een toernooi. Voetbal kent geen zekerheid. Arsjavin is voorlopig vergeten.

Hiddink heeft nog veel te doen om deze spelers op te rapen en zeker Rusland ervan te overtuigen dat een zege op Oranje geen garantie biedt voor resultaten in de toekomst. Er is nog veel werk te doen. Maar maak dat eens het ontgoocheld volk wijs dat net komt kijken.

    • Guus van Holland