Column

Menselijk

Toen vorige week bekend werd dat het OM de bekende makelaar, mislukt politicus en televisiepresentator Harry M. verdenkt van fraude, sprak een vriend van mij: „Het gebeurt altijd bij mensen van wie je het niet verwacht!” Het schijnt dat Harry een rekeningetje van 800.000 euro mocht schrijven in ruil voor het niet openbaar maken van bepaalde zaken over de oud-voorzitter van het Bouwfonds, ene Cees H. Binnen de maffia heet dit gewoon zwijggeld. Valt in het politiejargon onder de noemer Afpersing. Normaal vraagt Harry geen zwijggeld, maar juist praatgeld. Als je in zijn programma Business Class iets wil komen vertellen, moet je hem normaliter een flink bedrag betalen. In ruil gaat hij je dan journalistiek ondervragen. Zielig? Ja!

Ik las in een aantal artikelen dat de afgeperste Cees H. ooit nog kandidaat-minister voor de LPF is geweest, maar Mat Herben heeft inmiddels via een ingezonden brief laten weten dat Cees dat nooit geweest is. Mat herinnerde zich dat nog goed, omdat in die tijd namelijk elk lid van de LPF kandidaat-minister was. Behalve Cees dus. Hij kwam niet door de ballotage. Had waarschijnlijk toen nog geen strafblad. Dat was namelijk absoluut verplicht bij de LPF. Cees heeft dat later overigens meer dan goed gemaakt. Onlangs stond er in de Volkskrant met wat voor maffiapraktijken Cees zijn miljoenenvilla en dito saldo bij elkaar sprokkelde. Die 800.000 euro zwijggeld waren een schijntje. En hij was niet alleen. Er werden meer namen genoemd. En inmiddels zijn er ook een stuk of wat jongens gearresteerd. Fijne types. Zal binnenkort een vrolijk en spraakmakend proces worden. Allemaal vastgoed, maar binnenkort allemaal goed vast.

Harry ook? Volgens Harry niet. Alle verdenkingen zijn volgens hem op niets gebaseerd. Harry is een keurige jongen en rekeningen schrijven voor dingen die je niet gedaan hebt, is in zijn wereld meer dan normaal. 800.000 Euro tipgeld.

Hoop maar niet dat Harry zijn tipgeld in aandelen Fortis heeft gestopt. Want dan is er niet veel meer van over. Ik begrijp dat dat bankje niet echt lekker gaat. Huilend en smekend probeert Fortis-baas Jean-Paul Votron 8 miljard bij elkaar te bedelen. De Belg geeft nieuwe aandelen uit, leent, verkoopt gebouwen en probeert bedrijfsonderdelen te slijten. En de aandeelhouders krijgen geen interim-dividend. De wanhoop spat uit Jean-Paul zijn ogen.

Daarbij heeft de schat een probleem. Vorig jaar kreeg hij, omdat hij tijdens de overname van een deel van ABN Amro nogal wat overuurtjes had gemaakt, een loonsverhoging van 73 procent en een tussentijdse uitkering van 2,5 miljoen euro. Zomaar gratis op zijn bestaande hongerloon. De hele aandeelhoudersvergadering kreeg van die mededeling enorm de slappe lach en er werd hardop geprotesteerd. Dit was onzin en ronduit gelul. Maar het hielp niet. Votron sprak: „Zo dom zijn Belgen ook weer niet. Betalen en vlug een beetje!” Dat vlug een beetje wordt nu pas echt goed begrepen. Want de bank is een paar maanden later bijna failliet. Maar hij zit er natuurlijk wel mee. Hoe verantwoord je 73 procent loonsverhoging en een losse premie van 2,1 miljoen, terwijl je je aandeelhouders het dividend schuldig moet blijven? Ik zou in de lift van het hoofdkantoor niemand durven aankijken. Natuurlijk, alle banken wankelen, maar toch: 73 procent en dat ook nog eens op een miljoenensalaris plus 2,1 miljoen. Hoewel? Waar zit je mee? De meesten die je aan moet kijken zijn volgende maand ontslagen. En daarbij is het merendeel Hollanders. En Hollanders zijn de Schotten van het vasteland. Zestienhonderd keer per jaar moet de Belgische wegenwacht gestrande Nederlandse automobilisten aan benzine helpen. Ze komen stil te staan vlak voor Luxemburg, waar ze willen tanken omdat de benzine daar een paar cent per liter goedkoper is. Zielig? Heel zielig. Maar ook wel handig in dit geval. Een volk dat zijn tank leeg rijdt voor een paar euro voordeel snapt een salarisverhoging van 73 procent als geen ander. Dat wordt zijn antwoord. Kort en bondig: Jean-Paul Votron is ook maar een mens. Net als Harry!

Youp van ’t Hek