Emissiehandel wordt volwassen

De kredietbeoordelaars hebben het afgelopen jaar veel kritiek te verduren gekregen. De timing van de lancering van een nieuwe activiteit, die bestaat uit het beoordelen van projecten die de uitstoot van broeikasgassen beperken, kan dan ook vreemd overkomen. Maar de snelgroeiende markt voor de handel in kooldioxide-emissierechten, die een waarde van 60 miljard dollar (38 miljard euro) vertegenwoordigt, is rijp voor het plan van IDEAcarbon om deze dienst te gaan aanbieden.

Als je de broeikasgasuitstoot van een land wil terugdringen, is een kooldioxidebelasting de meest efficiënte manier om dat te doen. Toch is het in potentie goedkoper om de emissies in de arme landen aan banden te leggen dan in de rijke. Een op steenkool draaiende elektriciteitscentrale in Zweden is waarschijnlijk veel efficiënter dan een soortgelijke centrale in Bulgarije of Tanzania. Omdat vervuiling grensoverschrijdend is, hebben de Verenigde Naties een systeem opgezet dat het mogelijk maakt emissierechten internationaal te verhandelen.

Helaas zijn veel projecten op een teleurstelling uitgelopen of bedrog gebleken. Suikerproducenten werd bijvoorbeeld het recht toegekend om suikerrietafval te verkopen als een milieuvriendelijke brandstof. Maar sommige producenten waren toch al van plan dat te gaan doen, dus hadden ze die emissierechten helemaal niet hoeven krijgen.

Onafhankelijke toezichthouders zouden deze gang van zaken in goede banen kunnen leiden. Projecten die vermoedelijk geen of slechts marginale reducties opleveren, zouden een lage waardering krijgen. Hoger aangeslagen projecten moeten juist extra emissierechten kunnen verkopen, en hun aantrekkelijker economisch profiel betekent dat ze beter in staat zouden moeten zijn om kapitaal aan te trekken. Sterker nog: de wereld trekt meer profijt van iedere dollar die in de beperking van de broeikasgasuitstoot wordt geïnvesteerd.

Er kunnen zich uiteraard belangenconflicten voordoen. Als bezitters van emissierechten moeten betalen voor de waardering ervan, kan dat analisten ertoe aanzetten bepaalde projecten overmatig positief te beoordelen. Een beetje concurrentie zou al een hoop schelen bij het schoonhouden van deze markt. En er is waarschijnlijk meer dan genoeg ruimte voor meer dan één kredietbureau, gezien de voorziene groei van de markt, want de komende Amerikaanse regering zal zich vrijwel zeker vastleggen op een of andere vorm van de handel in emissierechten.

    • Robert Cyran