Being televisiekijker eind van het seizoen

Ja, dit is Netwerk maar ’t zou toch over een vuurtorenwachter gaan? Dit lijkt die vrouw die altijd over prostituees praat, ja dat is ze ook en ’t gaat ook over prostitutie, illegale. Vindt die meneer van de Van der Valk-hotels wel een probleem, de dames huren ook bij hem, of de heren cliënten, maar ja, zegt-ie: „Ik kan toch moeilijk aan iedereen vragen: bent u van plan betaalde seks op uw kamer te bedrijven?” Nee dat kan niet.

Maar waar blijven die vuurtorenwachters nu? Ha, Kees Tamis, vuurtorenwachter, heeft een man gered doordat hij zijn zeilbootje zag vanaf de toren. Op een zandbank gelopen, in een paar minuten was het wrakhout, zegt de vuurtorenwachter. Hij schoot meteen ernstvuurwerk af, zo heet dat, zegt-ie niet, maar het is wel zo. Toen de man die vuurpijlen zag ging hij niet levensgevaarlijk zwemmen maar bleef hij bij zijn bootje. Hij dacht aan zijn kleinkinderen. Allemachtig, wist niet dat dat zó iets belangrijks was voor de mensen, z’n vrouw niet? Nee, die noemt-ie niet. Zonder die vuurtorenwachter was hij dood geweest denken ze, een camera had hem niet gezien? Die had geen vuurpijlen afgestoken natuurlijk. Rijkswaterstaat gaat alle vuurtorenwachters ontslaan,daar heb je de baas, oei wat kijkt hij afgemeten. Zou die bang zijn dat-ie te veel zegt? Hij durft z’n lippen amper te bewegen. En hij zegt ook eigenlijk niets – waarom moeten die wachters nu weg? Zouden ze dat in een ander deel van het interview gevraagd hebben dat nu niet wordt uitgezonden? Camera’s zijn veilig genoeg, vindt die verkrampte Rijkswaterstaatman, „absoluut” zegt-ie er nog bij. Dan weet je ’t wel: „misschien”.

Zou er nu vanavond ook iets leuks op de televisie zijn, iets dat je zou willen zien als je niet moest? Bestáán zulke programma’s überhaupt? Geen goede vraag, veel dingen blijken best interessant als je maar eenmaal kijkt – maar je kunt net zo goed een boek lezen. Beter. Goh, ik snák naar een boek. Maar nee, hier, Canvas: De weg naar Mekka.

Belgische journalist gaat van Marokko naar Mekka. Praat met studenten. Komt er meteen zo’n engerd met al net zo’n strakke kop als die Rijkswaterstaatman die zegt: „Dank aan de studenten, de rector kan ook heel goed vragen beantwoorden”.

En hup we rijden de grens over naar Algerije. Dat-ie dat durft! Hoe heet die held, Jan Leyers. Bravo Jan. Hij vindt ook nog mensen die voor de camera durven zeggen dat ze die fundamentalisten maar niks vinden. Hij gaat op bezoek bij een blinde vrouw die mooi kan zingen maar ze houdt alle ramen dicht. De buren zijn ‘jaloers’. Jaloers? Raï-muziek is goddeloos en zingende vrouwen ook.

Deze dappere meisjes spelen toneel, dat daar kán. Maar het kan ook niet, een van hun vriendinnen is door haar broer in brand gestoken. Omdat ze in het theater optrad. Allemachtig. Goed programma trouwens, oh het is een herhaling, nu ja, het is zomer.

Wat nu. Nu is er niets meer. Ja wel, Simon Schama over Rembrandt, ook op België. Straks lekker de Graham Norton show op de BBC, ga niet naar voetballen kijken hoor. Even dan. Hebben de Belgen nu meer dan wij? Welke programma’s van ons hoop ik nu dat na de zomer weer komen? Geen idee. Het zijn meestal losse dingen die heel goed zijn, die Stalingrad-documentaire, of was die ook op België? En die docu over Die Weisse Rose. Volgend seizoen weer Geert Mak, fijn met oude filmpjes, maar hopelijk zonder al die achterneven en -nichtjes van historische figuren. Is er dan behalve Buitenhof, en dat is óók vaak saai, niets de moeite waard? Heus wel, kijk vaak genoeg met plezier, maar beklijven – hé daar is Graham Norton.

Ik denk toch wel zeker dat het een nicht is, hoe hij kírt! Een heel leuke aansteller en daar is John Malkovich te gast! Jahaa! Wat is die man trouwens snel verouderd, twintig jaar geleden was-ie toch nog knap en slank en niet dik en kaal, ik ben toch ook niet dik en kaal geworden? Hij heeft nog wel datzelfde gebit dat hem zo leuk maakt en die langzame manier van praten. Ah! Ze doen Being John Malkovich! We zijn nu in zijn hoofd!

Laat ons daar maar blijven.