John Lelangue volgt opnieuw zijn jongensdroom

John Lelangue won als ploegleider in 2006 de Tour de France met Floyd Landis. De Amerikaan is wegens dopegebruik zijn zege kwijt en geschorst. Lelangue is terug in het peloton.

Nog geen twee jaar geleden liepen John Lelangue en Andy Rihs jubelend tussen de renners over de Champs Elysées in Parijs. Na een onvoorstelbare wederopstanding in de laatste Alpenrit had hun Amerikaanse kopman Floyd Landis de Ronde van Frankrijk gewonnen. De jonge ploegleider Lelangue vertelde aan iedereen die het horen wilde over de lessen van zijn vader, ooit ploegleider van de grote Eddy Merckx. De Zwitserse zakenman Rihs, directeur van gehoorapparatenfabrikant Phonak, haalde nooit meer publiciteit dan op die ene middag met de gele trui in Parijs.

In de Ronde van Zwitserland, waar de toprenners zich vorige week opwarmden voor de Tour de France, reden Lelangue en Rihs vrij anoniem in een van de laatste ploegleidersauto’s. Team BMC heet hun huidige ploeg, naar het fietsenmerk waarvan Rihs eigenaar is. „We verkopen jaarlijks 22.000 fietsen in 26 landen, en hebben alleen al in Zwitserland vijftig medewerkers”, dreunt Rihs trots de cijfers op.

De profploeg is bescheidener dan het bedrijf. „We zijn een pure opleidingsploeg met zestien renners uit Zwitserland en de Verenigde Staten”, zegt Lelangue. Het ‘procontentinentale’ team heeft een wildcard nodig om af en toe eens mee te doen aan wedstrijden op het hoogste niveau, zoals de Ronde van Romandië en de Ronde van Zwitserland.

Alles is anders sinds drie dagen na de Tour van 2006 bekend werd dat winnaar Landis positief was bevonden op het gebruik van testosteron. Rihs voelde zich na het zoveelste incident rond de Phonakploeg gedwongen de stekker eruit te trekken. Lelangue zag na twee jaar zijn droom uiteenspatten om net als zijn vader een topploeg te leiden. Landis raakte na een slepend proces, waarin hij ten slotte voor een jury met een stemverhouding van twee tegen één verloor, zijn Tourzege kwijt aan de Spanjaard Oscar Pereiro. En intussen verviel de wielersport van het ene incident in het andere.

Toprenners als Jan Ullrich, Ivan Basso, Michael Rasmussen en Aleksandr Vinokoerov verdwenen uit het peloton. Net zoals gerenommeerde ploegleiders als Manolo Saiz, Walter Godefroot en Theo de Rooij. Zij zijn nog altijd niet terug, Lelangue wel. „Over anderen wil ik niet oordelen, ieder geval staat op zich. Maar ik vind niet dat ik mezelf kan verwijten wat er is gebeurd. Mijn imago in de wielerwereld is ook altijd goed gebleven.”

Na de affaire-Landis pakte Lelangue de draad snel op. „Ik ben nooit weggeweest. Sinds Phonak heb ik drie aanbiedingen van ploegen gehad. Maar ik koos er bewust voor om te werken als trainer van de Belgische jeugd en als commentator voor RTBF-televisie. Tot vorig jaar april Andy Rihs belde, of ik naar BMC wilde komen. Wij hebben zo’n goede relatie, dat kon ik niet weigeren. Dit blijft wat ik van jongsaf aan wilde: ploegleider worden, net als mijn vader.”

Rihs, die als trimmer zelf 7.000 kilometer per jaar fietst, sponsort het Zwitsers-Amerikaanse team naar eigen zeggen uit liefde voor de wielersport. „Team BMC bestond in Amerika al voordat Phonak stopte. Ik heb ook nooit het idee gehad om helemaal uit de wielersport te stappen. Dit jaar is het budget fors verhoogd. Het Zwitserse wielrennen dreigde de dupe te worden van allerlei dopingaffaires. Ik wil hiermee iets terugdoen voor de jeugd.”

Lelangue, die als jochie van zes al ploegleider en renner speelde met zijn vriendje Axel Merckx, mist de schijnwerpers niet. „Het maakt voor mij niet uit op welk niveau ik werk. Ik ben in deze opleidingsploeg meer bezig met training en coaching. Dat bevalt me wel.”

Team BMC hecht boven alles aan een schoon imago. De Amerikaanse schaatslegende Eric Heiden is er ploegarts. „Heiden heeft een grote ervaring op sportgebied”, zegt Lelangue. „Daarbij hebben we nog twee artsen en een streng anti-dopingprogramma.” Geheel volgens de ongeschreven wetten van ‘het nieuwe wielrennen’ is het resultaat volgens hem niet heilig. „Opleiden van jonge renners is mooi werk. In de Ronde van Zwitserland nam Alexander Moos [ex-Phonak, red.] met zijn ervaring de druk een beetje weg bij de jongeren. Maar eigenlijk hebben wij geen echte kopman. Het team is de kopman.”

Nooit meer de Tour? „Met BMC blijven we volgend jaar op hetzelfde niveau. Zelf ga ik dit jaar weer commentaar geven voor RTBF”, zegt Lelangue, die in het verleden tien jaar werkte voor Tourorganisator ASO. „Ze vroegen of ik nog een co-commentator wist. Heb ik de naam Axel Merckx genoemd. Zo zitten we straks weer samen in de Tour. Het is niet hetzelfde als ploegleider en renner, maar we zullen evengoed plezier hebben.”