Duitsland wint op Duitse wijze: in de slotminuut

Philipp Lahm juicht nadat hij Duitsland vlak voor tijd naar de finale van het EK heeft geschoten. Foto AP Germany's Philipp Lahm celebrates after scoring his side's third goal during the semifinal match between Germany and Turkey in Basel, Switzerland, Wednesday, June 25, 2008, at the Euro 2008 European Soccer Championships in Austria and Switzerland. Germany defeated Turkey 3-2. (AP Photo/Luca Bruno) Associated Press

Duitsland3Turkije2

Ruststand 1-1. 22. Ugur Boral 0-1, 26. Schweinsteiger 1-1, 79. Klose 2-1, 86. Sentürk 2-2, 90. Lahm 3-2. Scheidsrechter: Busacca (Zwi). Toeschouwers: 39.000.

Koen Greven

Twee jaar geleden waren de Duitse voetbalfans plotseling de schaamte voorbij. Tijdens het wereldkampioenschap in eigen land raakten velen zo in de ban van die Mannschaft dat massaal met zwart-rood-gele vlaggen werd gezwaaid – iets wat decennialang nauwelijks voorkwam omdat de nationale driekleur als een noodzakelijk kwaad werd gezien. Het toernooi eindigde met een derde plaats, maar de omslag die het land in een paar weken tijd had ondergaan voelde als een overwinning.

Op het Europees kampioenschap in Zwitserland en Oostenrijk deden de Duitsers vanaf de eerste dag ook weer mee aan de voetbalgekte. Gisteravond vierden zo’n 100.000 Duitsers in het Zwitserse Bazel de 3-2 overwinning op Turkije. De Fanmeile bij de Brandenburger Tor in Berlijn barstte met zo’n 500.000 mensen bijna uit zijn voegen. Duitsland maakt zich vol trots op voor de finale van het Europees kampioenschap, zondag in Wenen tegen de winnaar van Rusland-Spanje.

Toch verliep de halve eindstrijd in het St. Jakob-Park voor de Duitsers gisteravond veel moeizamer dan verwacht. Het elftal van bondscoach Joachim Löw werd vooraf als favoriet gezien tegen het zwaargehavende Turkije. De Duitse supporters namen met spandoeken al een voorschot op de finale. Doeken met teksten als ‘Vienna calling’ en ‘Euromeister 2008’ werden omhooggehouden. Dat de missie tegen het Turkse elftal van bondscoach Fatih Terim zou kunnen stranden, werd niet voor mogelijk gehouden.

Löw begon tegen Turkije met hetzelfde elftal dat in de kwartfinales zo overtuigend met 3-2 van Portugal had gewonnen. Dat betekende dat de weer fitte Torsten Frings genoegen moest nemen met een plaats op de bank en dat Simon Rolfes speelde.

Na het eerste fluitsignaal van de Zwitserse scheidsrechter Massimo Busacca bleek direct dat de Turken met hart en ziel de strijd wilden aangaan. De sterke en snelle spitsen Semih Sentürk en Kazim Kazim stichtten voortdurend gevaar in de statische Duitse defensie. De wijze waarop de Duitse spits Miroslav Klose na elf minuten gefrustreerd zijn armen in de lucht gooide na een verkeerde pass van een ploeggenoot was veelzeggend.

De Turken wisten elkaar goed te vinden. Na een kwartier spelen creëerden ze de eerste grote kans van de enerverende wedstrijd. De Engelse Turk Kazim Kazim schoot de bal hard op de lat. Zes minuten later was het opnieuw de voetballer van Fenerbahçe die de lat raakte, maar dit keer sprong de bal terug voor de voeten van Ugur Boral. De middenvelder frommelde de bal langs Jens Lehmann.

Na het openingsdoelpunt sloeg de stemming in het stadion om. De Turkse aanhang vierde massaal feest, terwijl de in het wit gestoken Duitsers stilvielen. Niet voor lang echter, want vier minuten later counterden de Duitsers zich terug in de wedstrijd. Bastian Schweinsteiger rondde een voorzet van Lukas Podolski prachtig af. Maar ook na de gelijkmaker bleven de Turken de betere ploeg.

De Duitsers leken met dezelfde problemen te kampen als Nederland zaterdag tegen Rusland. De ploeg die als de grote favoriet aan het duel was begonnen, kon na een weifelachtig begin geen orde op zaken stellen. Geforceerd gingen de Duitsers op zoek naar het spel dat in de kwartfinale tegen Portugal zo goed was geweest. Maar daar waar de ploeg vorige week vloeiend wist te combineren, was Duitsland nu aangewezen op werkvoetbal.

Met Frings voor de aan zijn hoofd geblesseerd geraakte Rolfes probeerde Duitsland na rust het initiatief over te nemen. Dit lukte ten dele. In de 51ste minuut maakten de Duitsers aanspraak op een strafschop. Nadat verdediger Philipp Lahm op de rand van het zestienmetergebied was neergelegd door Sabri Sarioglu sprongen trainers en wisselspelers van de bank. De fans schreeuwden om een penalty, maar Busacca liet het spel doorgaan.

De Turken domineerden ook een groot deel van de tweede helft, maar de aanvallers verzuimden de kansen af te maken. Bondscoach Fatih Terim stond wanhopig langs de lijn te gebaren. Naarmate de wedstrijd vorderde, vloeiden de krachten bij de Turken echter weg. Elf minuten voor tijd sloegen de Duitsers toe via Klose. De aanvaller kopte een voorzet van Lahm achter de zwak uitkomende Rüstü. „Finale, finale”, schreeuwde het Duitse legioen.

Maar de Turken kwamen voor de vierde keer tijdens dit EK terug uit een verloren gewaande positie. Sabri Sarioglu ging in de 86ste minuut goed door op rechts en passte op Semih Sentürk. De spits tikte de bal met een prachtige beweging achter Lehmann. Maar waar het elftal eerder Zwitserland, Tsjechië en Kroatië wist te verrassen, was het nu vlak voor tijd toch gedaan met het Turkse sprookje.

Man of the match Lahm ging in de slotminuut sterk door aan de linkerkant, schudde iedereen van zich af en knalde de bal achter Rüstü, die vanmorgen liet weten dat zijn 118de interland de laatste is geweest.

De typische Duitse zege was het begin van een volksfeest dat zondag in Wenen zijn apotheose moet krijgen. Heel Duitsland zwaait de komende dagen vol trots met de nationale driekleur.