Duitsland doet het op z’n Duits

Duitsland is de eerste finalist op het EK voetbal.

Maar de 3-2 overwinning tegen Turkije kwam met heel veel moeite tot stand.

Miroslav Klose kopt de bal voorbij de Turkse doelman Rüstü Recber voor de 2-1. Foto AP Germany's Miroslav Klose, second right, scores his side's second goal during the semifinal match between Germany and Turkey in Basel, Switzerland, Wednesday, June 25, 2008, at the Euro 2008 European Soccer Championships in Austria and Switzerland. (AP Photo/Luca Bruno) Associated Press

Twee jaar geleden waren de Duitsers plotseling de schaamte voorbij. Tijdens het WK in eigen land raakte het volk zo in de ban van die Mannschaft dat massaal met zwart-rood-gele vlaggen werd gezwaaid. Het toernooi eindigde met een derde plaats, maar de omslag die het land in een paar weken tijd had ondergaan voelde als een overwinning. Op het EK in Zwitserland en Oostenrijk deden de Duitsers vanaf de eerste dag mee aan de voetbalgekte, die steeds grotere vormen aan begint te nemen. Circa honderdduizend Duitsers vierden gisteravond in het Zwitserse Bazel de 3-2 overwinning op Turkije. De Fanmeile bij de Brandenburger Tor in Berlijn barstte met vierhonderdduizend mensen bijna uit zijn voegen. Duitsland maakt zich vol trots op voor de finale van het EK in Wenen.

Toch verliep de halve eindstrijd in het St. Jakob-Park voor de Duitsers gisteren heel veel moeizamer dan verwacht. Het elftal van Joachim Löw werd vooraf als de grote favoriet gezien tegen het zwaargehavende Turkije. De Duitse supporters namen met tal van spandoeken al een voorschot op de finale in de hoofdstad van Oostenrijk. Doeken met teksten als ‘Vienna calling’ en ‘Euromeister 2008’ werden hoog gehouden. Dat de missie tegen het Turkse elftal van bondscoach Fatih Terim zou kunnen stranden, werd door de aanhang bijna niet voor mogelijk gehouden.

Bondscoach Löw begon tegen de Turken met hetzelfde elftal dat in de kwartfinales zo overtuigend met 3-2 de Portugezen had verslagen. Dat betekende dat de weer fitte Torsten Frings genoegen moest nemen met een plaats op de bank ten faveure van Simon Rolfes.

Na het eerste fluitsignaal van de Zwitserse scheidsrechter Massimo Busacca bleek direct dat de Turken met hart en ziel aan de wedstrijd waren begonnen. In de eerste helft had de Turkse ploeg grote delen het beste van het spel. De sterke en snelle spitsen Semih Sentürk en Kazim Kazim stichtten voortdurend gevaar in de statische Duitse defensie. De Duitsers gingen geforceerd op zoek naar automatismen. De wijze waarop aanvaller Miroslav Klose na elf minuten gefrustreerd zijn armen in de lucht gooide na een verkeerde pass van een ploeggenoot was veelzeggend.

De Turken wisten elkaar keer op keer wel goed te vinden. Na een kwartier spelen creëerden ze de eerste grote kans van de enerverende wedstrijd. De Engelse Turk Kazim Kazim schoot de bal hard op de lat. Zes minuten later was het opnieuw de voetballer van Fenerbahçe die de lat raakte, maar dit keer sprong de bal terug voor de voeten van Ugur Boral. De middenvelder frommelde de bal langs Jens Lehmann.

Na het openingsdoelpunt sloeg de stemming in het onderkomen van FC Bazel om. De Turkse aanhang vierde massaal feest, terwijl de in het wit gestoken Duitsers stil vielen. Vier minuten later counterden de Duitsers zich echter weer terug in de wedstrijd. Bastian Schweinsteiger rondde een afgemeten voorzet van Lukas Podolski prachtig af. De Turkse doelman Rüstü Recber was volstrekt kansloos. Ook na de gelijkmaker bleven de Turken de betere ploeg.

De Duitsers leken met dezelfde problemen te kampen die Nederland tegen Rusland kende. De ploeg die als de grote favoriet aan het duel was begonnen, kon na het weifelachtige begin geen orde op zaken stellen. Geforceerd gingen de Duisters op zoek naar het spel dat tegen Portugal nog zo goed was geweest. Maar daar waar de ploeg vorige week nog vloeiend wist te combineren, was Duitsland nu aangewezen op werkvoetbal.

Met Frings voor de aan zijn hoofd geblesseerd geraakte Rolfes probeerde Duitsland na rust het initiatief over te nemen. Dit lukte maar ten dele. In de 51ste minuut maakten de Duitsers aanspraak op een strafschop. Nadat verdediger Philipp Lahm op de rand van het zestienmetergebied was neergelegd door Sabri Sarioglu sprongen de trainers en alle wisselspelers van de bank. De fans schreeuwden om een penalty, maar Busacca liet het spel gewoon doorgaan.

De Turken wisten een grote fase van de tweede helft te domineren, maar de aanvallers verzuimden de kansen af te maken. Fatih Terim stond wanhopig langs de lijn te gebaren. Alsof hij zijn spelers naar voren wilde schreeuwen. Naarmate de wedstrijd vorderde vloeiden langzaam maar zeker de krachten weg. Elf minuten voor tijd sloegen de Duitsers toe via Klose. De aanvaller kopte een afgemeten voorzet van Lahm achter de zwak uitkomende Rüstü. ‘Finale, finale’, schreeuwde het Duitse legioen al uit volle borst.

De Turken kwamen voor de vierde keer tijdens het EK terug uit een verloren gewaande positie. Sabri Sarioglu ging in de 86ste minuut goed door op rechts en passte op de vrijstaande Semih Sentürk. De spits van Fenerbahçe tikte de bal met een prachtige beweging achter Lehmann. Daar waar het elftal eerder tegen Zwitserland, Tsjechië en Kroatië vervolgens ook nog eens met een overwinning aan de haal ging, was het nu vlak voor tijd toch gedaan met de Turkse comeback.

Man of the match Lahm ging in de slotminuut sterk door aan de linkerkant, schudde iedereen van zich af en knalde de bal achter de kansloze Rüstü. De typische Duitse zege was de aanzet voor een groots volksfeest dat zondag in Wenen zijn beslag moet krijgen. Heel Duitsland zal de komende dagen vol trots zwaaien met de nationale driekleur.