Thomas Dekker en nieuwe leiding Raboploeg botsen

Nieuwsanalyse

Thomas Dekker mag niet naar de Tour de France. De relatie tussen de wielrenner en de leiding van de Raboploeg is bekoeld. Een breuk lijkt onvermijdelijk.

Niet voor niets kreeg Thomas Dekker schouderklopjes van de groten in het wielerpeloton, in de beslissende Pyreneeënetappe van de vorige Tour de France. Meer dan zestig kilometer had de jonge debutant uit Noord-Holland aan de leiding gereden, over drie zware beklimmingen. De groep met favorieten was uitgedund tot achttien man. Dekker mocht zich laten afzakken; hij had zijn kopman Michael Rasmussen perfect in stelling gebracht om op de laatste klim, de col d’Aubisque, de rit en de Tour in zijn voordeel te beslissen. Dat de Deen later uit de wedstrijd werd gehaald omdat hij had gelogen over zijn verblijfplaats in juni, deed niet ter zake. Dekker, behalve klimmer een begenadigd tijdrijder, had zich definitief bewezen als Tourtopper. Wie weet kon hij de belangrijkste wielerwedstrijd ooit winnen.

Gisteren maakte de leiding van de wielerploeg van Rabobank bekend dat Dekker dit jaar niet is geselecteerd voor de Ronde van Frankrijk, die op 5 juli van start gaat in Brest. „Onvoldoende in vorm”, luidt de verklaring. Officieel spreekt de 23-jarige renner die verklaring niet tegen. „De beslissing is genomen in goed overleg.” Maar bronnen binnen en buiten de Nederlandse ProTourploeg bevestigen dat er meer aan de hand is. De relatie tussen ploegleiding en renner is ernstig verstoord. Een breuk lijkt onvermijdelijk.

Harold Knebel, de bankier die dit jaar Theo de Rooij opvolgde als directeur van de wielerploeg, haalde onlangs slechts de schouders op toen hem werd gevraagd waarom Dekker in de eerste etappe van de Ronde van Zwitserland zoveel tijd verloor.

„Wij weten ook niet wat er precies aan de hand is”, zei ploegleider Frans Maassen toen de renner in Zwitserland twee dagen voor het einde van de rittenkoers vermoeid afstapte. Vanaf dat moment, afgelopen vrijdag, tot gisteren had de ploeg geen contact meer met Dekker.

De houding van de ploegleiding is ook opmerkelijk omdat bij de ploegpresentatie in januari van de daken werd geschreeuwd dat dit seizoen een nieuwe koers zou worden ingeslagen. Beter dan voorheen zou de nieuwe leiding de renners volgen. Met het online invullen van de whereabouts, zodat elke minuut van de dag duidelijk was waar de renners uithingen. En met de aanstelling van ‘rennersregisseurs’, die naast hun taak als ploegleider het hele jaar verantwoordelijk zijn voor de begeleiding van een vaste groep renners.

Directeur Knebel haalt daarbij de teugels fors aan. Renners moeten nadrukkelijker dan voorgaande jaren in het gareel lopen. Trainen zonder helm of een verkeerd woord in een interview leidt direct tot een boete. Met oude gewoonten wordt rigoureus gebroken. De strakke leiding knelt bij meer renners en begeleiders, die onder Jan Raas en later Theo de Rooij in twaalf jaar tijd meehielpen een topploeg op te bouwen. Maar iedereen zwijgt vooralsnog, uit angst voor de gevolgen van openhartigheid.

Het nieuwe klimaat belemmert Thomas Dekker, die onverminderd goed ligt bij de andere renners en het personeel, in zijn ontwikkeling. De flamboyante coureur zegt het liefst zonder omwegen wat hij denkt. Hij rijdt in een Porsche, woont in de Italiaanse vestingstad Lucca, heeft ondanks zijn jeugdige leeftijd goede contacten met de groten uit het peloton en straalt de onafhankelijkheid van een topper uit. De ploegleiding stoort zich hieraan en wil Dekker koste wat kost binnen het nieuwe regime dwingen.

In het voorjaar bleef de kopman uitstekend presteren, ondanks een kortere voorbereiding als gevolg van een hardnekkige heupblessure. Hij werd derde in twee zware Spaanse rittenkoersen en kon met de absolute toppers mee in de Amstel Goldrace, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. De winnaar van Tirreno-Adriatico (2006) en de Ronde van Romandië (2007) leek klaar voor een hoofdrol in de Tour. Zo kon hij als gezichtsbepalende Nederlandse renner de opvolger worden van zijn gestopte vriend Michael Boogerd.

De ploegleiding besloot intussen dat er voor Boogerd geen plaats meer was in de begeleiding, terwijl dat wel was afgesproken. Daarmee raakte Dekker nog een steun en toeverlaat kwijt. Eerder verloor hij zijn overleden vertrouwenspersoon Gerrie Knetemann en moest hij de samenwerking met zijn omstreden Italiaanse trainer Luigi Cecchini verbreken. Is het gek dat hij bij de start van de Ronde van Zwitserland met jaloezie keek naar de chemie tussen zijn voetballende generatiegenoten en bondscoach Marco van Basten? De chemie tussen Dekker en de Raboleiding lijkt uitgewerkt.