LSE maakt een geïsoleerde indruk

De London Stock Exchange (de Londense beurs, kortweg LSE) lijkt te zijn vastgelopen. Het trans-Atlantische beursconcern NYSE Euronext heeft afgesproken een belang van 25 procent te zullen nemen in de Doha Securities Market (de beurs van Qatar, kortweg DSM), als onderdeel van een bondgenootschap dat zich ten doel stelt Qatar te ontwikkelen tot een geïntegreerd internationaal financieel knooppunt. Het teleurstellende onvermogen van de LSE om bij de veiling als winnaar uit de bus te komen, ondanks het feit dat Qatar een van zijn grootste aandeelhouders is, zorgt ervoor dat de Londense beurs een duidelijke strategische koers moet ontberen.

Het bod van Londen mislukte, ook al had de LSE aanvankelijk de overhand. De Qatar Investment Authority (QIA) – eigenaar van de DSM – kocht in september vorig jaar een belang van 15 procent in de LSE. De LSE verwelkomde de aandeelhouders uit Qatar als verdediging tegen ongewenste overnames. Bovendien had de LSE een mondelinge overeenkomst met Qatar om de markt van Doha te ontwikkelen, hetgeen als compensatie had kunnen dienen voor de Qatarezen, die de waarde van hun belegging in de LSE bijna zagen halveren.

Toch is de LSE er niet in geslaagd de QIA te overtuigen van het belang van het verbond. De fatale zwakte van de LSE was dat Qatar de voorkeur gaf aan NYSE Euronext om Liffe, het grote Europese handelsplatform voor derivaten. Ironisch genoeg verloor de LSE de veiling van Liffe zeven jaar geleden van wat toen nog alleen Euronext was. Ook toen volstonden de sterke banden tussen LSE-directeur Clara Furse en haar vroegere collega’s bij Liffe niet om de transactie te bezegelen.

De LSE heeft niet genoeg schaalgrootte op een steeds zwaarder bevochten markt. Ondanks zijn bloeiende Alternative Investment Market en een strategisch verbond met Borsa Italiana, is NYSE Euronext qua marktwaarde driemaal groter. Zelfs de Amerikaanse schermenbeurs Nasdaq heeft de LSE ingehaald door zijn drievoudige overeenkomst met Borse Dubai en de Scandinavische beurs OMX.

Meer dan ooit lijkt Londen de boot te hebben gemist in de mondiale consolidatieslag van de aandelenbeurzen. De twee rijkste aandeelhouders van de LSE, Borse Dubai en de QIA, hebben nu strategische bondgenootschappen met grotere trans-Atlantische concurrenten. Paradoxaal genoeg kunnen deze blokkerende belangen uiteindelijk een obstakel blijken voor iedere vrijer die zich zou kunnen aandienen, in plaats van de onafhankelijkheid van de LSE te bedreigen.

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen: www.breakingviews.com