Laatste lichaamstaal

We zijn in Lima, Peru. In het gemeentelijk slachthuis worden per dag 20.000 kippen onthoofd. Ze mogen gezamenlijk uitlekken en dat zien we hier op de foto. Foto Reuters A worker slaughters chickens and places them into funnels to drain the blood at a municipal poultry slaughterhouse in Lima June 19, 2008. The slaughterhouse processes around 20,000 chickens per day and sells them to wholesalers and retailers. REUTERS/Mariana Bazo (PERU) REUTERS

We zijn in Lima, Peru. In het gemeentelijk slachthuis worden per dag 20.000 kippen onthoofd. Ze mogen gezamenlijk uitlekken en dat zien we hier op de foto. De laatste lichaamstaal is kort maar hevig. Sommige kippen zetten het op een lopen. Kippen kunnen dat, ook zonder kop. Doordat ze ondersteboven in een trechter hangen zijn de reisbestemmingen beperkt. Andere poten laten een laatste stuiptrekking zien. De poten zien er wel stevig uit, het lijkt erop dat ze behoorlijk wat kilometers achter de rug hebben. In Nederland doen we dat beter. De kip hoeft voor de dood veel minder kilometers af te leggen. Onthoofding, uitlekken en opschoning gebeuren in een mum van tijd in een volledig geautomatiseerde roestvrij stalen installatie. Charlie Chaplins Modern Times op kippenformaat. De poten en de kip zijn bij ons kleiner. We hebben haast en willen de kip zo snel mogelijk op tafel. Wanneer het goed wordt aangepakt leeft een kip in de Nederlandse bio-industrie 29 dagen. Negenentwintig hele dagen tussen het breken van de eierschaal en de in cellofaan verpakte reis naar de supermarkt. Soms komt er een weekje bij. Het gewicht is dan bijna drie kilogram. De haantjes krijgen minder tijd. Onmiddellijk na geboorte verdwijnen ze in de hakselaar waar ze worden versnipperd. Zo kunnen ze weer worden verwerkt tot veevoer. Heeft het leven toch nog zin gehad.

Dit was de laatste aflevering van Lichaamstaal. Volgende week begint een nieuwe rubriek: Van tijd tot tijd

    • Joop van der Pligt