Hoe de Belgen denken over Nederlanders

Nederlanders zijn tolerant maar luidruchtig, vinden de Vlamingen. De Vlaamse krant De Standaard ontleedt deze weken zijn noorderburen. Enkele opvallende meningen.

Als je aan Vlamingen vraagt om Nederlanders te typeren, voeren eigenschappen als ‘koningsgezind’, ‘luidruchtig’, ‘tolerant’, ‘werklustig’ en ‘zuinig’ de toon. Het zijn exact dezelfde termen, hetzij in een andere volgorde, als waarmee de Nederlanders zichzelf beschrijven.

(Enquête De Standaard)

Belgen hebben de onuitroeibare neiging over hun ‘landje’ of over ‘het kleine België’ te spreken. Een Nederlander denkt er niet aan zich bij de kleintjes te scharen en vindt dat er naar zijn land hoort geluisterd te worden.

(Redacteur Mia Doornaert)

Een Belg wantrouwt iemand tot het tegendeel is bewezen. En hoe gelikter iemand is, hoe wantrouwiger hij wordt. Zeker als het een Nederlander is. Je kent toch het Vlaamse gezegde: als een Hollander je nog niet bedrogen heeft, dan is hij het vergeten.

(Nederbelg Evert van Wijk)

Nederlanders gaan ervan uit dat je een mening hebt en ervoor uitkomt. Dat geldt voor de gesprekspartner evengoed als voor jezelf, wat meteen aanzet tot een stevige discussie of onderhandeling. Kritiek hoort erbij – geven en krijgen – ook als die confronterend is. Verschil in hiërarchie doet daar geen afbreuk aan.

(Docent Nederlands Stefaan Evenepoel)

Nederlanders houden van lange vergaderingen, waarin iedereen zijn bijdrage kan leveren tot de discussie en er pas na afloop een beslissing wordt genomen. Maar Belgen kennen die consensuscultuur niet.

(Nederbelg Evert van Wijk)

De Nederlanders en hun liefde voor het huis van Oranje, het blijft een mysterie. Dat België nog een koningshuis heeft, is min of meer te begrijpen. Voor Belgicisten is het een der laatste bindmiddelen van het land. Bovendien zijn wij een volk van ritselaars, dat nog niet zo snel om een principiële kwestie alarm zal slaan.

Maar dat principiële en zo graag moderne Nederland, hoe kan dat voortbestaan met een zo ouderwetse en ondemocratische instelling als de monarchie?

[...]De verklaring is niet moeilijk te zoeken. De hart- en hormonenveroverende Máxima.

(oud-correspondent in Nederland Steven de Foer)

De nuchtere Hollander heeft ook een aantal irrationele uitspattingen nodig. Het koningshuis, voetbal en carnaval bieden hun dat. Je moet op Koninginnedag maar eens door Amsterdam lopen. Dat is werkelijk te gek voor woorden. Je vraagt je af of dat dezelfde mensen zijn die zonet nog strak georganiseerd en gestructureerd waren. Amsterdam is overvol en de Nederlanders zijn collectief hun zinnen kwijt.

(Nederlandkenner Kurt Van Eeghem)

Je kunt er in een ziekenhuis belanden waar het verplegend personeel in het oranje uitgedost is. Je ziet ook vrouwen het spelletje omarmen met een enthousiasme dat in België ondenkbaar is. En je ziet dat zelfs het kind niet meer veilig is: een grote babywinkel op de Coolsingel heeft een etalage vol oranje buggy’s, maxicosi’s, rammelaars, fopspenen. Baby-paspoppen dragen er T-shirts met ‘mijn eerste EK’.

Als de volgende generatie zo wordt klaargestoomd, is de toekomst van het Oranjegevoel verzekerd.

(Oud-correspondent Steven de Foer)

Er zijn ooit pogingen ondernomen om het belang van Sinterklaas terug te dringen. De calvinisten hielden er niet van omdat het een mix van heidense en katholieke kenmerken bevat. En multiculturalistische voorvechters vinden het latent racistisch – met die zwarte Piet die als goedkope arbeidskracht wordt gebruikt – en opdringerig tegenover kinderen van andere (moslim-) origine. Vergeefse moeite. Aan de goedheilig man wordt niet getornd.

(Oud-correspondent Steven de Foer)

En terwijl de Vlamingen het vaakst Tien voor Taal wonnen, en naar verluidt betere scholen hebben, valt toch op hoeveel mondiger en radder van tong de Nederlander is.

(Redacteur Mia Doornaert)

In Nederland zien de overheid en burger elkaar meer als partner. Het woord 'polderdenken' is niet voor niets in Nederland ontstaan. Er is maar één vijand - het water - en daar vechten we samen tegen, luidt het devies.

(Redacteur Yves Delepeleire)

De Nederlandse houding tegenover cultuur is altijd wat calvinistisch geweest. Cultuur staat er hoger in het vaandel geschreven, hoort er meer verheven te zijn: je vervult er je taak jezelf te ontwikkelen mee. Geen wonder dat er een tv-programma liep dat Kunst... omdat het moet heette. Het verklaart mede waarom Nederlanders geen bioscoopgangers zijn. De zeventien miljoen Nederlanders kopen jaarlijks minder tickets dan de tien miljoen Belgen: omdat film vaak toch te weinig verheffend is?

(Oud-correspondent Steven de Foer)

Waarom hebben zoveel Nederlanders een caravan? Het antwoord ligt voor de hand: in een caravan heb je meer comfort dan in een tent, en kan je voor hetzelfde geld veel langer op reis gaan dan wanneer je in hotels verblijft. En je bent ook mobieler dan wanneer je ergens voor een schappelijk prijsje een huisje huurt.

[...] Kwade tongen zeggen dat de caravan nog een andere aantrekkingskracht heeft in het Noorden. Je kunt er heel wat mondvoorraad en drank in meenemen, en dat komt een stuk goedkoper uit dan de hoge prijzen betalen die in toeristische oorden aangerekend worden.

(Redacteur Mia Doornaert, 16 juni)

Het is ook terecht dat ze trots zijn op Nederland en zijn verwezenlijkingen. Ze hebben hun land tegen het water verdedigd, het opgestuwd in de vaart der volkeren en ze hebben een goed sociaal bestel uitgebouwd.

Ze hebben sterke internationale bedrijven, Shell, Unilever, een van de grootste luchthavens en Amsterdam kan concurreren met wereldsteden. Dan heb ik het nog niet over de kunsthuizen, cultuurtempels en musea. Dat verdedigen ze inderdaad, terecht.

(Nederlandkenner Kurt Van Eeghem)

Voor meer informatie: standaard.be/hollandsemaatjes