De ‘making of’ Leibovitz

Annie Leibovitz. Life Through a Lens. Regie: Barbara Leibovitz. In: 5 bioscopen.

Ze fotografeert wat ze ziet. Beroemdheden, vrienden, en bij gebrek aan mensen richt ze desnoods de lens op haar tenen. Dat is, aldus Annie Leibovitz (1949) aan het begin van de door haar zuster Barbara in 2006 geregisseerde tv-portret Annie Leibovitz. Life Through a Lens, de manier waarop ze de afgelopen veertig jaar het Amerikaanse leven heeft gedocumenteerd én glamourvol in scène gezet.

De docu ontrolt zich als een chique making of. Foto’s, portretten, covers (zoals voor tijdschrift Vanity Fair) komen voorbij, aangevuld met de herinneringen van de geportretteerden aan de fotoshoot. Rode draad in hun verhalen: hoe gevoelig Annie was voor hun persoonlijkheid, en hoe onconventioneel ze was in het maken van een setting waarin die tot z’n recht zou komen: Patti Smith op brandende olievaten, Whoopi Goldberg in een badkuip vol melk, Bette Midler, à la American Beauty bedolven onder de rozen, de blote buik van de zwangere Demi Moore.

Ze kreeg net zoveel Amerikaanse iconen voor haar lens, als dat ze verantwoordelijk was voor die iconografie zelf. Zonder Leibovitz hadden ook al die sterren, rockers en politici er in onze ogen heel anders uitgezien. Al die foto’s snel achter elkaar, aangevuld met bewegend beeldmateriaal en getuigenissen over de omstandigheden waaronder ze tot stand zijn gekomen, leiden tot die conclusie in het vaardig geproduceerde portret.

Over Leibovitz, haar leven en motieven blijft Life Through a Lens even discreet als zijzelf, bijvoorbeeld over haar verhouding met filosoof Susan Sontag. Ondanks dat alle zussen Leibovitz en Annie zelf uitgebreid aan het woord komen.