Uitstel, afstel, spijt

Denkt de next-generatie wel aan hun next-generatie? Daar lijkt het anders niet op. Stellen trouwen dan wel op jongere leeftijd, maar daarna gaan kerngezonde mannen en vrouwen de komst van het eerste kind eindeloos uitstellen. Het gaat dan niet om medisch belemmerde paren die hun jarenlange kinderwens gefrustreerd zien, maar om koppels die moeiteloos kinderen zouden kunnen krijgen.

Ja, maar het past niet bij de levensfase waar ik nu in zit, is een veelgehoord excuus. En anders is het ontbreken van een vaste baan, hij-kan-die-vaderrol-nog-niet-aan of het uitblijven van wereldvrede wel een reden voor uitstel. Dat zijn valkuilen waar de 40-plussers van nu en masse in zijn getrapt. Die dachten: we némen een kind. En wel als het ons uitkomt. Met alle van erotiek gespeende reproductieseks van dien.

We weten nu: de komst van een kind komt nóóit uit. Er zijn duizenden theoretische redenen om het uit te stellen en in de praktijk komt dat neer op nul. Van uitstel komt afstel en van afstel komt spijt. Klinieken tot in België en Duitsland zitten vol met Nederlandse vrouwen die na dat berouw het tij nog proberen te keren. Bepaald geen vakantietripje is dat. Maar ze gaan met hun partner door die diepe dalen, want ze weten inmiddels: kinderen zijn leuk. Vooral je eigen kinderen.

Mijn leven kan die verandering niet aan, is de ergste uitstelreden. Met een kind gaat het leven gewoon door, maar dan met een verrijkende dimensie erbij. Laat die kinderen je overkomen. En ze zijn heel hard nodig. Want als er alleen maar wordt uit- en afgesteld, stort binnen twee generaties de Nederlandse diensten- dus menseneconomie in elkaar. Een klemmende oproep om zo snel mogelijk zo veel mogelijk leuke, lieve kindertjes te maken, doen de 40-plussers van nu dan ook uit puur eigenbelang. Als het staatspensioen gebaseerd blijft op solidariteit, dan is de next-generatie van de next-generatie over dertig jaar hard nodig om onze AOW te betalen. Dus: aan de slag, veel plezier en bedankt alvast.

Wekelijks schrijft iemand op uitnodiging een brief aan de next-generatie. Robert Giebels (41) is journalist.