Tragikomische clown van Jopie Huisman

In het Jopie Huismanmuseum is een film te zien over het schilderij De Clown van de in 2000 overleden schilder. De clown hielp Huisman door zijn depressies heen.

Het schilderij De Clown. Jopie Huisman Foto Ton Martens Martens, Ton

Vanavond opent het Jopie-Huismanmuseum in Workum de zomerexpositie van Jopie Huismans schilderij De Clown. Weer heeft animator Benny Klazenga er een korte film voor gemaakt, die vanavond in première gaat en net als het schilderij zelf de hele zomer in het museum te zien is. Klazenga’s animatiefilms zitten altijd vol knipogen, en zijn soms pure slapstick. Zo niet De Clown. Knipogen zitten er wel in, maar de film is ook tragisch, tragikomisch. Net als het schilderij en net als het cliché van de clown die achter zijn blozende en grijnzende masker hoort te huilen. De clown is een indringend schilderij. Huisman schilderde het doek in 1980, na een depressieve periode van vijf jaar. Zijn depressie was begonnen toen zijn vrouw hem verliet. In de film komt de poserende clown tot leven en spreekt hij de schilder toe. Hij klaagt over het lange stilzitten en over de treurige muziek die Huisman steeds draait. De clown zegt dat een kunstenaar zich niet moet laten belemmeren door een bazige vrouw. „Een vrouw is toch niks voor een kunstenaar?” De clown probeert de schilder op te vrolijken. Ook in het echt beurde de clown Huisman op. De schilder heeft verklaard dat het schilderen van De Clown het einde was van zijn depressie. Daarom noemde hij het werk misschien ook De Clown, want clowns horen op te vrolijken en wat hij schilderde was een weggegooide lappenpop. Huisman schilderde vaak rotzooi in verval. „Allemaal zelfportretten”, zegt hij in de film. Het schilderij is in bruikleen van eigenaar Freek de Jonge, die in het museum de film over De Clown zal aankondigen en onthullen. De Clown is tot 21 september te zien.