Stuur je boek op reis

Bij bookcrossing leg je gecodeerde boeken ergens neer in de openbare ruimte. Via internet volg je de reis.

Het levert je ook nog eens een nieuwe vriendenkring op.

Ik loop langzaam over het perron, op zoek naar een geschikte plek. In mijn bezwete hand Heleen van Royens roman De gelukkige huisvrouw. Eerder op de dag stond ik voor mijn boekenkast om te kijken wat ik kan missen. De keus was snel gemaakt. Ik besluit het boek pas achter te laten als de trein komt. Dan zou niemand me hierop aan kunnen spreken. Belachelijk eigenlijk! Waarom voelt het alsof ik iets doe wat niet mag, ik ben alleen maar aan het bookcrossen.

„De eerste keren voelt het inderdaad alsof je iets verbodens doet”, zegt Yvonne van der Brugge (40) uit Tilburg. Zij is al een paar jaar bookcrosser. Bij bookcrossing laat je een boek in de openbare ruimte achter dat voor een ieder mee te nemen is. Op het boek plak je een unieke code, die je van de site bookcrossing.com haalt. Via deze code kan de vinder het boek op dezelfde site registreren en zie je welke reis een boek maakt. Na het boek gelezen te hebben, laat de vinder het boek weer ergens achter. De bedoeling van de bedenker hiervan, de Amerikaan Ron Hornbaker, was om van de hele wereld een bibliotheek te maken.

Inmiddels is Yvonne van der Brugge eraan verslaafd. „Ik heb ongeveer 1.200 boeken losgelaten. Vooral het afwachten of je een melding krijgt, werkt verslavend.”

Nederland beschikt over een ware bookcrosserscommunity. Op dit moment zijn er 13.287 bookcrossers van eigen bodem. Zij kunnen terecht op een Nederlandstalige site en er is elke week wel ergens een ontmoeting, voornamelijk in een van de 58 officiële bookcrossing zones. Culturele centra, cafés en andere openbare ruimtes kunnen zo’n zone worden door een boekenplank beschikbaar te stellen waar je boeken kunt achterlaten of meenemen.

Irene Blok (53) beheert het plankje van Eeterij De Kreek in Helmond, het café waar ik mijn eerste bookcrossingmeeting bijwoon. Terwijl de overige bookcrossers op het terras genieten van de zon, nieuwtjes uitwisselen en boeken bespreken, legt Irene Blok mij haar hobby uit: „Ik bookcross niet met het idee boeken kwijt te raken, want het zijn er alleen maar meer geworden. Het gaat mij vooral om het contact met nieuwe mensen. Boeken delen en meegeven. Ik kreeg na mijn eerste meeting een hele vriendenkring erbij.”

Het moet gezegd: ik voel me erg welkom als nieuwe bookcrosser. Ik had al aangekondigd dat ik zou komen, maar een naamsticker voor op mijn bloesje had ik niet verwacht.

Syl Schmidt (46) denkt dat de fanatieke crossers een bepaalde instelling hebben. „Het is een fijne sociale groep, ze hebben veel voor mensen over. Iedereen werkt ook mee aan de meetings.” Zelf heeft ze al ruim 5.000 boeken in omloop gebracht. „Als er ergens gratis boeken worden aangeboden, haal ik ze op en pik eruit wat leuk is voor mij en mijn bookcrossingvrienden. De rest laat ik los in het wild.”

Dat loslaten kun je ook met enige creativiteit aanpakken. De ontdekking van de hemel van Mulisch is leuk voor een kerkdeur bijvoorbeeld en Rosemary Rogers’ Het ongetemd verlangen in de paskamer van de Hunkemöller. „Het geeft een extra dimensie aan mijn uitjes. Als ik naar de stad ga, laat ik een spoor van boeken achter”, vertelt Yvonne van der Brugge. „Ik neem ook boeken mee naar het buitenland. Op een kaart hou ik bij waar mijn boeken terechtkomen.”

Ondertussen check ik de site elke ochtend om te zien waar De gelukkige huisvrouw is. Er heeft zich nog geen vinder aangediend, maar ik was gewaarschuwd: het zou weleens twee jaar kunnen duren.

Voor meer informatie en codes voor op de boeken: bookcrossing.com en bookcrossing.nl