Onbewust nam Oranje gas terug

Ik zag hier een kop in een Zwitserse krant: ‘De zomerdroom is voorbij’. Het sloeg uiteraard op de uitschakeling van het Nederlands elftal. Of het terecht is? Daar hoeven we niet ingewikkeld over te doen. De Russen waren de spelers van Oranje de baas op gebied van positiespel, persoonlijke duels en atletisch vermogen. Met name als het gaat om het loopwerk. Voor een deel is dat aangeboren.

Je kunt de fysieke kant van het voetbal natuurlijk ook verbeteren door er doelgericht op te trainen. De Nederlandse profvoetballer zal in de toekomst atletischer zijn. Bij Ajax zie je bijvoorbeeld nu dankzij het Multi-Skills-programma van trainer René Wormhoudt dat er veel meer aandacht bestaat voor het atletisch vermogen van de voetbaljeugd.

Bij de jongste voetballertjes wordt nog slechts 55 procent van de tijd met de bal getraind. Gym en judo, bijvoorbeeld, vullen de rest van de tijd. Het zal nog een paar jaar duren voordat we daarvan aan de top de effecten zien. Maar op dit moment is het nationale elftal onder de zeventien jaar fysiek al sterker dan vroeger.

Ik zat bij Nederland-Rusland samen met Frank de Boer achter een van de doelen. We konden goed zien hoe de Nederlandse defensie in de problemen kwam. We verbaasden ons erover dat twee van onze verdedigers vaak tegenover drie Russen stonden. Ze hadden veel moeite om dan de goede positie te kiezen. In dat geval moet je de bal verdedigen.

De enige die het goed deed was Nigel de Jong. Hij durfde zijn man los te laten als de situatie daarom vroeg. Bij de meeste andere spelers had ik het idee dat ze er al heel snel niet meer in geloofden. Ze besloten alleen hun eigen tegenstander op te zoeken en elkaar niet te steunen. Het druk zetten op de bal en de tegenstander werd slordig uitgevoerd. De grote vorm van de groepswedstrijden tegen Italië en Frankrijk was er gewoon niet.

Marco van Basten nam heel veel risico door een half uur voor tijd zijn laatste wissel al te gebruiken. Ibrahim Afellay kwam toen in de ploeg voor Orlando Engelaar. Het was kiezen of delen, de bondscoach moest wat forceren bij die 1-0 achterstand. Aan de andere kant weet je dat als het op verlengen aankomt, je alsnog het een en ander voor je kiezen kunt krijgen. Ruud van Nistelrooy, Wesley Sneijder, Rafael van der Vaart en misschien nog enkele anderen zaten er toen doorheen.

Je kunt je afvragen of het zin heeft gehad dat Van Basten tegen Roemenië, toen Oranje al was geplaatst, de alternatieve ploeg heeft ingezet. De eerste keus heeft in die week natuurlijk doorgetraind, maar het is toch anders dan wanneer je een wedstrijd moet spelen. Onbewust neem je gas terug. Van de ploegen die zo de laatste groepswedstrijden hebben afgewerkt, heeft alleen Spanje met de hakken over de sloot de halve finale gehaald. Met Jong Oranje heb ik vorig jaar op het EK het laatste duel in de poule gewoon met het A-team gespeeld. Dat was op dat moment mijn inschatting en ik heb er geen spijt van gehad. Want je traint dan ook anders.

Ik verwacht dat Duitsland morgenavond Turkije verslaat in de halve finale. De Turken spelen alleen nog met hun hart. Het voetbal dat ze laten zien is slecht.

Spanje heeft een jonge ploeg en met Iker Casillas een heel goede doelman, maar de Russen hebben evenveel kans de finale te halen. Als dat gebeurt moet we ophouden om Guus Hiddink nog Guus Geluk te noemen.

De column van Peter Winnen verschijnt morgen in de krant.