Het was een kleine natuurramp

Omdat mijn vriend in Almere woont, breng ik daar veel tijd door. Als ik dat aan mensen vertel, kijken ze mij aan met een blik die medelijden en afschuw tegelijk uitdrukt, en dan zeggen ze hartgrondig: ‘Gatverdamme, Almere.’

Nu is het niet mijn streven om verder te bouwen op een columntraditie die ooit door Heleen van Royen is ingezet, met als provocerend thema ‘Almere is fantastisch’, maar ik ben wel een fan van Almere. Almere is landelijk en stads tegelijk; je kunt er langs allerhande groens joggen en toch is er een Zara.

Gisteren zag ik iets dat ik in Amsterdam nooit zou zien. Op klaarlichte dag liepen een vader en moeder zwaan met acht kleine zwaantjes achter zich aan over straat.

Ik volgde ze op afstand, want zwanen zijn een soort pitbulls. Ze liepen iemands tuin in, naar de gracht achter het huis. Daar sprongen vader en moeder zwaan het water in. De kinderen volgden onhandig. De meesten belandden via een halve koprol met hun poten omhoog in het water, maar drie kinderzwaantjes kukelden in een bootje dat er aangemeerd lag.

Ze konden er niet meer uitkomen.

Het was een kleine natuurramp. Vader en moeder kwaakten eerst ongerust, maar verloren na een tijdje hun interesse en zwommen een beetje weg van de boot, richting een stel watervilla’s.

Ik had weleens voor minder acute noodsituaties de dierenambulance gebeld (toen ik mijn kat niet onder mijn bed vandaan kon krijgen), dus ik ging naar het huis van mijn vriend en belde. Onmiddellijk werd ik doorverbonden met een zwanenexpert. De gemeente Almere beschikt over een zwanenexpert! En dan zijn er nog mensen die beweren dat het daar verschrikkelijk is!

De zwanenexpert zei dat ik de ouders, die nog wel in de buurt waren, moest afleiden met brood en de kleintjes aan hun nekjes het water in moest tillen. Ik zei dat ik dat zou doen, maar dat was niet waar. Zoals ik al eerder vermeldde zijn zwanen extreem gevaarlijke dieren.

Toen ik terugkwam op de plek des onheils waren daar mensen bezig om het bootje te kantelen. De vader en moeder zwaan bedreigden de redders aanhoudend door met hun vleugels te flapperen en te blazen.

Na veel gedoe lagen de zwaantjes weer in het water.

Ik belde de zwanenexpert om hem het goede nieuws te vertellen.

Uit het water klonk een immense kakofonie. Wat blijkt: zwanen kunnen juichen.

Lees de columns van Aafop nrcnext.nl/aaf