Haase wint twee sets van Hewitt

Robin Haase verloor gisteren op Wimbledon in een vijfsetter van Lleyton Hewitt.

De Nederlander werd na afloop op een staande ovatie getrakteerd.

„Het lot is mij weer niet gunstig gezind”, klaagde Robin Haase voorafgaand aan zijn partij in de eerste ronde van Wimbledon tegen Lleyton Hewitt. „Waarom kon ik hem nou niet in de derde ronde treffen? Of de tweede?” Nadat de Nederlander in de eerste ronde van Rosmalen van titelverdediger Ivan Ljubicic had verloren, moest hij het in zijn openingspartij in Londen tegen de Wimbledonwinnaar van 2002 opnemen. Geen gemakkelijke loting voor de nummer 64 van de wereld.

„Hewitt ligt mij wel”, concludeerde Haase desondanks. „Hij heeft veel ervaring op gras; dat is in zijn voordeel. Maar ik heb het soort spel dat hij niet graag speelt. Als ik rustig in de rally’s meega en weinig emotie toon, geef ik mezelf een redelijke kans. Zolang ik hem maar niet de gelegenheid geef zichzelf op te peppen.” Als debutant in het hoofdtoernooi – Haase was verliezend finalist bij de junioren in 2005 – voelde de 21-jarige tennisser uit Den Haag geen druk om tegen een voormalig tennisidool te moeten spelen. „Ik ga uit van een grotere baan”, sprak hij nuchter.

Een set lang pakte zijn voorgenomen tactiek goed uit. Haase begon overtuigend tegen de tweevoudig grandslamwinnaar die in juni 2006 uit de toptien duikelde en sinds eind maart slechts drie toernooien speelde wegens een heupblessure. Hij oogde geconcentreerd, serveerde sterk en liet zich niet van de wijs brengen toen hij in de zesde game twee breekpunten tegen kreeg. De eerste werkte hij weg met een krachtige volley. De tweede met een strakke backhand in de kruising. Liet hij in de negende game zelf een breekpunt onbenut, in de tiebreak sloeg hij op 4-4 een onhoudbare return. Vervolgens serveerde hij de set zelf uit.

Halverwege het tweede bedrijf viel Haase, die vorig jaar een wildcard voor Rosmalen prefereerde boven kwalificaties op Wimbledon, ver terug. „De wedstrijd glipte uit mijn vingers”, zou hij later zeggen. „De flow was weg.” Na een aantal mishits leverde hij zijn service in en liet daarna twee sets lang het initiatief aan zijn tegenstander. Die deed waar Haase voorafgaand aan de wedstrijd bang voor was: zichzelf oppeppen. Terug was de hem kenmerkende gebalde vuist en het come on na een winner. Ook de akkefietjes met lijnrechters deden de Australiër meer goed dan kwaad. Na ruim twee uur spelen stond er een stand van 6-7, 6-3 en 6-3 in het voordeel van de voormalig nummer één op het scorebord.

Dat Haase in de vierde set sterk terugkwam getuigt van mentale veerkracht. Waar hij in de voorgaande sets 36 onnodige fouten produceerde en zeven breekkansen weggaf, hield hij zijn tegenstander nu in het vizier. De twee gingen gelijk op en stevenden op een tiebreak af. Die won de Nederlander glansrijk met 7-1.

In de beslissende set leek het vuur in Haase gedoofd. Wist hij zijn eerste servicegame nog met veel kunst- en vliegwerk te winnen, in de tweede vocht hij wederom tegen de breekpunten. Met een mooie forehand in de kruising liep Hewitt uit naar 3-1. De geroutineerde Australiër, die dit jaar zijn tiende Wimbledon speelt en door sommige collega’s als dark horse wordt beschouwd, sloeg twee lovegames op rij en benutte daarna het tweede matchpoint op de service van zijn tegenstander. Het publiek reageerde uitgelaten. Maar had ook veel respect voor de verliezer, die op een staande ovatie werd getrakteerd. „Ze zagen dat mijn emoties echt waren”, concludeerde Haase.

Direct na de wedstrijd had Rohan Goetzke, technisch directeur van de tennisbond, Haase gemeld dat hij door zijn uitschakeling niet kan deelnemen aan de Olympische Spelen. Hoewel hij aan de eisen van de internationale tennisfederatie voldoet, had hij volgens de regels van sportkoepel NOC*NSF in Wimbledon de vierde ronde moeten halen om zijn land in Peking te kunnen vertegenwoordigen. „Kennelijk hebben mensen geen vertrouwen in een opkomende tennisser die van toptienspelers heeft gewonnen”, zei Haase geprikkeld. Maar op de vraag of hij van plan is de reglementen aan te vechten, schudde hij zijn hoofd. „Dat gaat veel tijd en energie kosten. En die stop ik veel liever in mijn tennis.”

    • Danielle Pinedo