Waarom vinden we ‘Boulah’ volwassen?

De afgelopen week trokken twee oproepen aan mannen de aandacht. FNV-voorzitter Agnes Jongerius riep mannen op om naast een carrière ook vroeg in hun leven met kinderen te beginnen (nrc.next, 16 juni). De Amerikaanse presidentskandidaat Barack Obama richtte zich tot mannen met de oproep om niet alleen als bevruchtingsmachine te fungeren, maar ook na de geboorte aanwezig te zijn voor de opvoeding van hun kind (nrc.next, 17 juni).

De boodschap van beiden is dat mannen volwassener moeten omgaan met hun rol als vader en partner. En vorige week speelden de mannen van het Nederlands elftal nog de trotse vaders, toen zij hun kinderen uit het publiek plukten en de overwinningen samen met hen vierden.

Minder glorieus is de ervaring van Khalid Boulahrouz. Zijn dochtertje overleed nog geen dag oud. Dat is vreselijk. Het moet hem en zijn vrouw zeer veel verdriet hebben gedaan.

De normale, volwassen reactie zou dan ook zijn geweest om dit verdriet samen te delen. De verdediger bleef echter bij Oranje. Dit wordt gezien als een teken van kracht en volwassenheid. Coach Marco van Basten zei: „Boulah heeft het een plaats kunnen geven. Hij heeft dat heel volwassen gedaan.” Is dit het voorbeeld van kracht en volwassenheid dat we als maatschappij prijzen? ‘Een echte man kiest voor zijn werk in plaats van voor zijn vrouw en zijn verdriet’. Daar kan geen oproep van Jongerius of Obama tegenop.

Jos van der Schot

Amsterdam