Niet van haar stuk te brengen

Suzanne Harmes toont bij de NK turnen dat ze terug is op haar oude topniveau.

Ze mikt bij de Spelen op een finaleplaats bij zowel de meerkamp als op vloer.

Suzanne Harmes op het onderdeel vloer bij de NK turnen. Foto Jan Bijl nk turnen 2008 Fieke Willems Bijl, Jan

Het lijkt zo logisch dat Suzanne Harmes (22) naar de Olympische Spelen in Peking gaat. Ze is momenteel Nederlands beste turnster en heeft als enige aan een limiet voldaan. Maar Harmes werd dertien maanden geleden ook moeder en maakte haar rentree in een sfeer van conflicten.

De heersende opvatting over turnsters is dat zij na een zwangerschap niet op hun oude niveau terugkeren. Naast fysieke complicaties zijn er praktische en mentale obstakels. De verzorging van een kind laat zich moeilijk combineren met een leven als topsporter en de ervaring leert dat het moederschap de motivatie voor een monomaan bestaan negatief beïnvloedt. Harmes blijkt de uitzondering op die regel.

Maar toen ze zich afgelopen weekeinde bij de Nederlandse kampioenschappen in Amsterdam verzekerde van ‘Peking’ besefte de turnster pas welke problemen opdoemen. Om maar wat te noemen: de voorbereiding wordt verstoord, omdat de oppas drie weken met vakantie gaat. En hoe zal het haar vergaan als ze straks een drietal weken haar zoontje Lugano moet missen? Zorgen die andere turnsters niet kennen. En Harmes wilde er voor de NK niet over nadenken, maar sinds gisteren is ze zeker van de deelname aan de Spelen en weet ze dat er weer eens het nodige geregeld moet worden.

Op papier was het uitzonderlijk dat Harmes als enige Nederlandse turnster (driemaal) de olympische limiet heeft gehaald. Haar rentree was omgeven met twijfels. Zou ze kunnen terugkeren op haar oude niveau? Niemand die het haar kon vertellen. Uiteindelijk verliep de terugkeer gemakkelijker dan verwacht, mede doordat het moederschap haar levenshouding heeft veranderd. Van een bij vlagen nukkige jongedame was ze in een ontspannen en vooral bewuste vrouw veranderd. Ze geniet meer en ergert zich minder.

Die houding kwam haar de afgelopen maanden van pas. Amper was Harmes aan haar terugkeer begonnen of er ontstond bij haar club De Hazenkamp in Nijmegen een conflict rond Ester Heijnen, de assistent-trainster van Boris Orlov. Van rustig trainen was op slag geen sprake meer. Sterker, Heijnen mocht pas na tussenkomst van de rechter tijdelijk in de trainingszaal terugkeren. En alleen om de voorbereiding op de Europese kampioenschappen niet te verstoren. Alle commotie bracht Harmes niet uit haar evenwicht, want direct bij haar rentree op een internationaal toernooi haalde ze begin april bij de EK in Clermont-Ferrand op vloer de olympische limiet.

Na de EK was een terugkeer van Heijnen bij De Hazenkamp onmogelijk en werd er na tussenkomst van de turnbond (KNGU) besloten de groep rond Orlov en Heijnen tijdelijk onder te brengen bij de vereniging Flikflak in Den Bosch, de club van onder anderen Yuri van Gelder en Jeffrey Wammes. Voor Harmes betekende dat de extra complicatie van dagelijks verder reizen.

Waar Harmes zich voorheen over zo’n voorval zou opwinden, accepteerde ze nu de realiteit en bleef ze gefocust op haar niveau als turnster. Ze wilde naar de Spelen en voorkomen dat ze bij de diverse kwalificatiewedstrijden door een concurrente verrast zou worden. Maar van de turnsters die haar reis naar China konden verstoren, bleek alleen Sanne Wevers een gevaar. Zij was met haar balkoefening tweemaal dicht bij de limiet.

Van andere turnsters ondervond Harmes geen concurrentie. Lichelle Wong had na de EK in april gebroken met haar trainer Frank Louter en dat ging ten koste van haar prestaties. Verona van de Leur was na een conflict met de turnbond gefrustreerd en gedemotiveerd van de EK teruggekeerd en besloot vorige week zelfs definitief met turnen te stoppen. En Fieke Willems bleek na een onderbreking van enige jaren gewoon niet goed genoeg. En zo had Harmes bij de strijd om de enige plek bij de Spelen in feite vrij spel.

Desondanks was ze er de afgelopen dagen niet gerust op. Harmes verwees naar de NK van vier jaar geleden toen Laura van Leeuwen vanuit het niets deelname aan de Spelen in Athene afdwong en Loes Linders tegen alle verwachtingen in moest thuisblijven. Bovendien vreesde Harmes de jury. „Je weet nooit of er juryleden zijn die het conflict van Heijnen met De Hazenkamp in hun oordeel laten meewegen. Maar gelukkig werd er strikt gejureerd. Ik was erop gebrand om goede oefeningen te laten zien.”

Daarin slaagde Harmes, want zowel zaterdag als gisteren scoorde ze met haar vloeroefening boven de olympische limiet. Mocht er al enige twijfel over haar uitzending naar Peking hebben bestaan, dan heeft ze die afgelopen weekeinde weggenomen.

Voor Harmes betekenen de Olympische Spelen ook kans op eerherstel. Vier jaar geleden in Athene ging ze drie dagen voor de wedstrijd door haar rug en kreeg ze van een arts spierverslappende medicijnen, met als gevolg dat ze ver onder de maat presteerde. Dat vlekje wil ze in China wegwerken. Harmes mikt op een finaleplaats in zowel de meerkamp als op vloer, het onderdeel waarop ze in 2005 bij de wereldkampioenschappen in Melbourne derde werd.

Afgelopen weekeinde waren in Amsterdam de Nederlandse kampioenschappen turnen. Kijk voor de uitslagen van de NK op www.nkturnen.nl