Golgotha swingt in passie Golijov

Klassiek Golijov: La Pasión según San Marcos. Gehoord: 22/6 Carré, Amsterdam.

Zelden werden de woorden „We gaan naar Golgotha om de koning te kruisigen” zo vrolijk en swingend gezongen als in de Marcus Passie van de Argentijns/Amerikaanse componist Osvaldo Golijov (1960). In bijzijn van Prinses Máxima en live te zien op Nederland 2 was deze eigentijdse Latijns-Amerikaanse passie gisteren de afsluiting van het Holland Festival.

Voor wie de devote treurnis in passies uit de westerse traditie gewend is, lijkt het vreemd om zo opgetogen over Christus’ kruisiging te zingen en swingen. Maar Golijov heeft een punt: waarschijnlijk wás de kruisiging ook een groots en opgetogen volksspektakel.

Het volk heeft in La Pasión según San Marcos dan ook de hoofdrol, in de vorm van de Scola Cantorum de Venezuela. De koorleden zongen alsof hun leven ervan afhing, daarbij ondersteund door een krachtige ritmesectie.

Door heel erg dicht bij de populaire Latijns-Amerikaanse en Caraïbische muziek te blijven – van rhumba tot salsa, van capoeira tot tango – wilde Golijov, zoals hij het onlangs in deze krant zei, een ‘passie voor het volk’ schrijven.

Maar dat hij toch echt een componist is, en niet slechts een verzamelaar van Cubaanse dansmuziekjes, blijkt uit de doordachte vorm van de Pasión als geheel en, op microniveau, door de effectief ingezette compositietechnieken: een afgemeten crescendo, een plotselinge versnelling.

Voor de meer behoudende luisteraar nam Golijov ook een echte, maar wat onoriginele aria op. Net als Bachs beroemde Erbarme dich komt deze op het moment van Petrus’ berouw. Sopraan Jessica Rivera zong de woorden van Rosalía de Castro’s gedicht Luna Descolorida helder en ontroerend.

Ook zanger Reynaldo Gonzalez Fernandez was sterk in zijn verschillende rollen (niet alleen die van Jezus, zoals op het programma vermeld). Hij heeft een unieke zangstijl met onmiskenbaar Afrikaanse wortels.

De uitbundige, toegankelijke Pasión was een uniek onderdeel en een passende afsluiting van het Holland Festival. Er klonk onder het motto Cielo e terra (hemel en aarde) veel andere religieuze muziek, maar nog niet zulke vrolijke.