Marsrobot Phoenix stuit bij graven direct op waterijs

Een deel van de witte plekken die op de foto links te zien zijn, waren later verdwenen. Foto NASA Martian ice melts in this combination photo taken by NASA's Phoenix Mars Lander's Surface Stereo Imager on June 15 and 18, 2008, in this handout image released by NASA June 20, 2008. A trench dug by Phoenix with its robotic arm at the arctic circle of Mars shows dice-sized chunks of white material that are seen to melt away over the course of several days. The presence of water on Mars is crucial because it is a key to the question of whether life, even in the form of mere microbes, exists or has ever existed on Mars. On Earth, water is a necessary ingredient for life. REUTERS/ NASA/JPL-Caltech/University of Arizona/Texas A&M University/Handout (UNITED STATES). FOR EDITORIAL USE ONLY. NOT FOR SALE FOR MARKETING OR ADVERTISING CAMPAIGNS. REUTERS

De Marsrobot Phoenix is bij de eerste graafwerkzaamheden in de Marsbodem meteen al op ijs gestuit. Dat maakte de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA gisteren bekend.

Het moet wel ijs zijn, zeiden NASA-experts over de witte plekken die op 15 juni in de Marsbodem opdoken. Ze werden die dag (de twintigste Marsdag sinds de landing, ofwel SOL 20) meteen op de foto vastgelegd. Op 18 juni (SOL 24), op nieuwe foto’s, waren die plekken gekrompen en waren een paar losse witte vlekjes, zo groot als munten, verdwenen.

De verdwijning vormt volgens missieleider Peter Smith van de universiteit van Arizona het perfecte bewijs dat het om ijs gaat. Smith: „Er was geopperd dat het witte materiaal zout zou kunnen zijn. Maar zout kan zoiets niet.”

(Water)ijs kan op Mars wel verdwijnen. Niet doordat het smelt – daarvoor is het op de rode planeet te koud – maar doordat het in de ijle dampkring en blootgesteld aan zonlicht sublimeert.

Dat er waterijs is op Mars, is overigens geen verrassing. Op de Noordpool van Mars ligt een permanente ijskap en de Mars Odyssee, een sonde van NASA die rond Mars draait, vond aanwijzingen voor de aanwezigheid van heel veel (water)ijs onder het Marsoppervlak. Het is wél de eerste keer dat zulk ijs wordt blootgelegd – „ontzettend spannend”, zei Peter Smith.

De geul, Dodo-Goldilocks genoemd, ontstond toen op 15 juni twee eerder gegraven geulen (Dodo en Goldilocks) werden verdiept en verbreed tot één geul (ruim 20 cm lang en tot 8 cm diep).

Op oude foto’s (3 juni) van Dodo, de allereerste geul die de robotarm in de Marsbodem trok, is ook al wat van het helderwitte materiaal te zien.

NASA meldde verder dat de robotarm bij het uitdiepen van een andere geul (‘Sneeuwwitje’) op dezelfde diepte ook op een harde laag is gestuit. Waarschijnlijk ligt daar ook ijs, maar de foto’s lieten vanwege een – inmiddels opgelost – softwareprobleem nog even op zich wachten.