Doelman Rüstü in enkele tellen van schlemiel tot held

De Turkse doelman Rüstu Recber stopt de laatste strafschop van de Kroaten. Mladen Petric ziet de doelman naar de juiste hoek duiken. Foto Reuters Turkey's goalkeeper Rustu Recber saves a penalty kick from Croatia's Mladen Petric (R) during the penalty shoot-out of their Euro 2008 quarter-final soccer match at Ernst Happel stadium in Vienna, June 20, 2008. REUTERS/Fatih Saribas (AUSTRIA) MOBILE OUT. EDITORIAL USE ONLY REUTERS

Kroatië1Turkije (w.n.s)1

Ruststand 0-0. 119. Klasnic 1-0 (pen), 120+2'. Semih Sentürk 1-1. Strafschoppen: 1-3. Scheidsrechter: Rosetti (Ita). Toeschouwers: 50.000

Zo kan je dus ook de halve finale van het Europees kampioenschap bereiken: twee uur lang terugkruipen en de tegenstander het initiatief laten, zelf geen enkele uitgespeelde kans creëren, scoren uit een kluts in de toegevoegde tijd van de tweede verlenging en vervolgens koelbloediger blijven dan je opponenten in de strafschoppenserie. Zo deed Turkije het gisteravond in Wenen tegen Kroatië. Daarom mag het woensdag tegen Duitsland in het St. Jacob Park in Bazel de halve finale spelen.

Doelman Rüstü Recber, die de plaats innam van de geschorste Volkan Demirel, groeide in enkele tellen uit van schlemiel tot held. Eerst ging hij in de fout bij de Kroatische openingstreffer en vervolgens gaf hij de voorzet voor de gelijkmaker. In de strafschoppenserie zag hij twee keer een bal naast gaan om vervolgens de inzet van Mladen Petric te keren: 3-1 voor Turkije, Rüstü op zijn 35ste als reservedoelman de gevierde held, en de Kroaten helemaal uitgeteld.

Als Turkije speelt, zit het venijn in de staart bij dit toernooi. In de tweede groepswedstrijd tegen Zwitserland scoorde Arda Turan in de tweede minuut van de extra tijd de winnende 2-1. De ontsnapping tegen Tsjechië in de laatste groepswedstrijd was zo mogelijk nog dramatischer. Nihat Kahveci zorgde drie minuten voor het einde voor 2-2, en toen iedereen zich opmaakte voor de eerste strafschoppenreeks van een groepswedstrijd, knalde hij in de laatste minuut ook nog de 3-2 binnen.

Maar dat was niets vergeleken met de Houdini-act die de Turken gisteren opvoerden. Het grootste deel van de twee uur voetbal liepen ze achter de feiten aan, en alleen al in de reguliere speeltijd ontsnapten ze tot vier keer toe aan een achterstand. Een minuut voor het einde van de tweede verlenging leek het dan toch voorbij. Na een geblokkeerde voorzet van Petric ging Rüstü op avontuur tot net aan de rand van zijn strafschopgebied. De Kroatische spelverdeler Luka Modric was sneller bij de bal en zette voor naar de ingevallen Ivan Klasnic, die aan de eerste paal binnenkopte. Terwijl de Kroatische coach Slaven Bilic nog uithijgde van zijn overwinningssprint langs de zijlijn, nam Rüstü nog een lange vrije trap op zijn eigen helft. De Kroatische centrale verdedigers Josip Simunic en Robert Kovac, gepokt en gemazeld in de Bundesliga, buitelden bijna over elkaar heen in hun poging om de laatste aanval af te slaan. De bal viel voor de voeten van Semih Sentürk, die via de rug van Kovac staalhard binnentrapte. Strafschoppen zouden toch de beslissing brengen.

De Kroaten moesten zich helemaal opnieuw oppompen, de Turken waren plotseling opnieuw in de winning mood. Bijna gelaten namen de Kroaten de strafschoppen. Hele wetenschappelijke verhandelingen zijn er geschreven over het nemen van strafschoppen, maar onder die omstandigheden, met 100.000 ogen op je gericht en de eer van het land op een Europees kampioenschap op het spel, heb je er weinig aan. Twee van de grootste Kroatische talenten, Modric (22) en Ivan Rakitic (20), schoten hun strafschop net naast, alleen Dario Srna scoorde voor Kroatië. De eerste drie Turken misten niet, en toen Rüstü de inzet van Petric ook nog eens pakte, konden de Turken hun vreugde niet op. Weer bijna uitgeschakeld, maar opnieuw ontsnapt. Dat de Turken woensdag tegen Duitsland niet alleen Volkan Demirel, maar ook Arda Turan, Tuncay en Enre Asik wegens schorsingen moeten missen, was even niet van belang.

Evenmin van belang was dat deze kwartfinale door de louter verdedigende instelling van de Turken lange tijd een draak van een wedstrijd was geweest en dat de zege van Turkije de meest onverdiende van dit toernooi tot nu was. Kroatië speelde twee uur lang om te winnen, Turkije om niet te verliezen. Kroatië creëerde onder impuls van Modric en Rakitic een vijftal goede scoringskansen. Ivica Olic knalde de allermooiste al in de eerste helft, alleen voor Rüstü, op de lat. Rakitic mikte na een mooie een-twee met Olic te hoog, Srna zag zijn vrije trap gekeerd door Rüstü, Olic schoot nog eens te recht op de doelman.

Kroatië legde veel geduld aan de dag, misschien wel te veel, en Turkije liet het allemaal gebeuren. Alleen met schoten van afstand dreigde het een paar keer, al was het nooit echt gevaarlijk.

De Turkse bondscoach Fatih Terim kon na de overwinning amper geloven dat zijn ploeg in de halve finale stond. „De spelers hebben zichzelf overtroffen”, sprak hij na afloop van de wedstrijd. „Wat ons vanavond is overkomen, gebeurt maar één keer in je leven.”

De verliezende Kroatische coach Bilic nam de nederlaag filosofisch op, ook al wou hij wel gezegd hebben dat er te lang werd doorgespeeld. En zichtbaar aangeslagen noemde de uitschakeling ‘onbeschrijflijk’. „Maar dat is ook waarom voetbal de mooiste sport is. Morgen is een nieuwe dag en we zullen er opnieuw staan voor de kwalificatie voor het WK.”