De lezer schrijft over wel érg veel aandacht voor de PvdA

Ik heb NRC Handelsblad altijd gewaardeerd vanwege zijn onafhankelijke positionering. De vrijdag- en en zaterdagkranten van de laatste weken lijken echter erg op de ‘PvdA-koerier’ waarin uitgebreid de ruimte werd genomen om de toekomst van die partij te bespreken. Op zaterdag 14 juni was het wel erg (rood)bont. De cover van Zaterdag &cetera leek wel een PvdA-verkiezingsaffiche en Marc Chavannes gaf in Opinie & Debat de PvdA nog extra aandacht. Het is mij het laatste jaar al opgevallen dat de PvdA zeer regelmatig met grote artikelen aandacht krijgt. Weliswaar vaak kritisch, maar dan wel bezorgd-kritisch en betrokken-kritisch, met een sympathiserende ondertoon. Geen van de andere politieke partijen krijgt bij benadering zoveel aandacht, en al helemaal niet positief-betrokken.

Na de kranten van de laatste weken is de maat voor mij vol. Ik ben van mening dat deze krant de grenzen van onpartijdigheid, in elk geval in het kiezen van de koppen, kolomlengte en toonzetting ernstig aan het overschrijden is. Dit is niet de kwaliteit van NRC Handelsblad waar ik al zo lang en overtuigd abonnee van ben. Ik heb er geen zin in wekelijks een interne PvdA-discussie de paginaruimte te zien opslokken.

Eric Appelman

Dordrecht

De krant antwoordt

De lezer snijdt een serieus punt aan: schrijven we niet te veel over één partij? Laten we eerst naar de cijfers kijken. Als het puur om hoeveelheid tekst gaat, heeft de lezer gelijk: we publiceerden het afgelopen jaar meer stukken van meer dan duizend woorden over de PvdA (25) dan over de VVD (15), het CDA (6) of de PVV (2). Daarbij zijn niet alleen de stukken geteld die Haagse en andere redacteuren schreven, maar ook enkele uitvoerige (en spraakmakende) opiniestukken van auteurs van buiten de krant. Zo publiceerden we op 31 mei een opmerkelijk stuk van PvdA’er Frans Timmermans, staatssecretaris voor Europese Zaken, over de koers van zijn partij. Volgens hem moet die nodig ‘uit de kramp’ komen en ‘meer doen aan binden en verheffen’. Dat stuk kwam na een vraaggesprek met de nieuwe fractievoorzitter van de partij in de Tweede Kamer, Mariëtte Hamer, (‘Politiek is vechten’) in Zaterdag &cetera, waarin zij een linksere koers en meer toenadering tot de SP bepleitte.

Je zou dus kunnen zeggen: het ene stuk lokt het andere uit. Dat klinkt wat gemakkelijk, maar in de aandacht voor de PvdA speelt mee dat politici elkaar daar zo openlijk de maat nemen. Andere redenen waarom de partij journalistiek interessant is: de PvdA verloor bij de verkiezingen, maar neemt toch deel aan een kabinet met de voormalige politieke tegenstander, ze beleefde een door de eigen fractie geïnitieerde bijna-crisis rond het ontslagrecht, zag een nieuwe fractievoorzitter weer snel vertrekken en kampt met interne onenigheid over de koers en dat onder leiding van Wouter Bos, die behalve partijleider ook vicepremier van dit kabinet is. De journalistieke reflex is om aan zulke conflicten en discussies meer aandacht te besteden.

Bij onze keuzes laten we ons leiden door journalistieke relevantie. Daarom besteedden we bijvoorbeeld de afgelopen weken, toen de ChristenUnie wegens de kwestie rond embryoselectie in het nieuws was, ruim aandacht aan die partij, met een interview met fractievoorzitter Arie Slob, een opiniestuk van senator Roel Kuiper en verschillende achtergrondartikelen. Zo maakten we recent ook een omslagverhaal in Zaterdag &cetera over D66 dat succesvol oppositie voert en hadden we voorafgaand aan de congressen van het CDA en de VVD grote zaterdagartikelen over die partijen.

Nu steekt de PvdA er bovenuit, maar als je de cijfers voor vorig jaar zou opzoeken (ten tijde van de crisis in de VVD), dan zou die partij er waarschijnlijk als topper uit komen. En in 2002 de LPF. Maar we zullen de suggestie van de lezer ter harte nemen: ook bij partijen die de gordijnen dicht hebben kan het rommelen en ook die moeten op onze aandacht kunnen rekenen.

Zijn we nu met die grote aandacht voor het spektakel dat de PvdA geregeld biedt, een ‘PvdA-koerier’ geworden, zoals de lezers schrijft? Nee. Journalistieke aandacht betekent nog geen instemming. Wij bedrijven onafhankelijke journalistiek en voelen ons niet meer of minder betrokken bij deze of gene partij. Wij hebben geen enkele behoefte een politieke partij in onze berichtgeving te steunen danwel te ondermijnen. Die politieke onpartijdigheid wil niet zeggen dat de krant levensbeschouwelijk kleurloos is. Het liberalisme (de individuele vrijheidsgedachte die wij voorstaan) is onze richtlijn. Juist dat liberale karakter van de krant, stellen onze beginselen uit 1970, belet ons ‘ons te binden aan enige partij of factie’.

Birgit Donker

Hoofdredacteur

Reacties:

nrc.nl/lezerschrijft Nieuwe kwesties:

lezerschrijft@nrc.nl