Zij vertrouwt ons, maar vertrouwen wij haar?

Het eerste woordje dat je altijd hoort als aan Rita Verdonk iets gevraagd wordt, is ‘Nou’.

Misschien heeft ze ’t nodig om vast over het volgende woordje na te denken, maar ik hoor er ook gekwetstheid in, alsof ze onterecht is aangevallen. Altijd verongelijkt. Altijd bedreigd. Altijd zes of zeven Arabieren met een baard en een jurk aan tussen de struiken in haar tuin. Altijd onschuldig. Altijd slachtoffer.

Dat laatste spreekt natuurlijk vanzelf. Als je iedereen blind vertrouwt tot je eindelijk doorhebt dat je door haar/hem grotelijks wordt belazerd, ga je beschaamd door het leven. Slecht voor het humeur van een politicus voor wie achterdocht het primaire levensgevoel dient te zijn.

Maar mevrouw Verdonk is ook helemaal geen politicus. Hoe mooi stond het gisteren in een paar zinnen opgeschreven door J.L. Heldring:

„Rita Verdonks Trots op Nederland”, schreef hij, „doet een beroep op de goedkoopste vorm waarin nationale lotsverbondenheid zich kan uiten: trots op iets waar je zelf part noch deel aan hebt gehad, zoals trots op het nationale elftal. Maar je kunt er wel legioenen mee achter je krijgen.”

De legioenen die na de dood van Pim Fortuyn verweesd raakten, en die in Rita een geschenk zagen uit de hemel van vastgoed & sportschool, moeten nu bij het politieke Leger des Heils wéér asiel vragen. Want u denkt toch niet dat de heibel met Ed Sinke de peilingen onberoerd zal laten? Mensen zijn dol op ruzie, maar niet om op te stemmen. Spannende cijfers dus vanavond op de Barometer. Min vijf voor de SP omdat niet iedereen van Agnes Kant houdt. En zeker min tien voor Trots op Nederland. Schat ik.

Interessante vraag is waar al deze afvallers moeten blijven. Jan Nagel is met iets bezig, maar nog niet klaar. Peter R. de Vries kan elk moment het veld opkomen, maar wacht nog. En Roel Pieper, die alles tegelijk leek te kunnen, heeft alle schepen achter zich verbrand. Je moet niet raar opkijken als D66 morgenochtend ineens met 29 zetels in de krant staat.

Van welk complot is mevrouw Verdonk ditmaal trouwens het slachtoffer geworden? Die Sinke blijkt al heel lang verwikkeld in bakkeleizaken: bij de gemeente Amsterdam, in Den Haag, en als gewezen lid van de VVD. Aan een samenvatting in NRC Handelsblad ontsteeg een beetje een valsenichtengeur. Rita was toch geen homomoeder? Hoewel dat natuurlijk zou kunnen. Ze is niet mager, ze kan streng uit de hoek komen, en ze heeft een gezonde hekel aan imams die net als André Rouvoet een uitgesproken voorkeur hebben voor huwelijken tussen verschillende geslachten.

Maar wat is er precies voorgevallen dat het ineens brak tussen haar en Sinke?

Die geldverhalen zeggen me weinig, even weinig als de accountantsverklaring dat er geen cent uit de kas van ‘Trots’ is verdwenen. Welke accountant was dat? En van wie? Ed schijnt een partner te hebben die de merchandising van de Beweging verzorgt, dus de verkoop van stickers of T-shirts met Rita’s naam of zelfs gezicht er op.

Ik heb weleens gehoord dat het een mooie markt is om te exploiteren. Maar dan kan hij natuurlijk niet samen met Ed Rita’s vijand blijven, en Nederland moet morgen van Rusland winnen, anders zijn we die trots ook in één klap kwijt.

Ik hoop dat een degelijke onderzoeksjournalist op een dag alle details onthult van het populistisch schisma. Intussen wil ik er op blijven hameren dat die vrouw, met al dat vertrouwen in de medemens, nooit premier mag worden. In die Terminal had ze half Nederland achter zich, en nog geen half jaar later was Kay van de Linde nog over. Zij vertrouwt ons misschien, maar ik haar niet.

Eerdere columns van Blokker op nrcnext.nl/blokker