Ojé, Munir: daar moet ik iets mee

Net begonnen, als correspondent in Jakarta! Eergisteravond aangekomen. Dus: een tijdelijk appartement gehuurd, eerste collega’s ontmoet, en een agent ingeschakeld voor de verblijfsvergunningen voor mij en mijn vriend.

De projecten van vandaag waren om te ‘verhuizen’ naar ons appartement en daarna naar een lunch te gaan met andere Nederlandse correspondenten, in het huis van de ambassadeur. Maar in de Jakarta Post die vanochtend voor de hoteldeur lag, stond een grote kop op de voorpagina: Muchdi gearresteerd in de Munir-zaak.

Ojé, daar moest ik iets mee! Maar wat?

Munir was een mensenrechtenactivist die in 2004 op James Bond-achtige wijze werd vermoord, Muchdi een hoge piet bij de geheime dienst. Dat hij ermee te maken had was al langer bekend, maar dat hij ook gearresteerd zou worden is in Indonesië lang niet vanzelfsprekend.

Op de lunch maar voorzichtig geïnformeerd bij mijn collega bij de Volkskrant. Eh… wat doe jij met die Munir-zaak? Een andere collega die voor Trouw en het GPD werkt, bleek naar een persconferentie te gaan van Kontras, de mensenrechtenclub die Munir heeft opgericht. Samen met een paar anderen mocht ik meerijden. Heel fijn!

Persconferenties zijn hier anders dan in Nederland, zo blijkt. Geen gelikt zaaltje in een hotel, maar met zijn allen opgepropt op het Kontras-kantoor, meeste journalisten zittend op de grond. Bloedheet. Alles in het Indonesisch.

Daarna nog een kort interviewtje met Usman Hamid, de opvolger van Munir. Een paar quootjes opgestuurd naar de krant. Aan het eind van de dag bekaf, misschien nog wat jetlagged? Het wordt wel wennen hier…

    • Elske Schouten