Lijf als gymtoestel op ITS

De hartstocht slaat toe in ‘BOBOcratie’. Foto Roger Cremers Nederland, Amsterdam, 20-06-2008 De Opening van de 19e editie van het ITS Festival.Toneelgroep Amsterdam speelt 'Bobocratie'. Spel en concept : Joost Bolt, Mustafa Duygulu. Joost Maaskant, Benjamin Moen en Krisjan Schellingerhout. PHOTO AND COPYRIGHT ROGER CREMERS vijf studenten van de Maastrichtse toneelacademie Cremers, Roger

Theater ITS festival. Gezien: 19/6, Compagnietheater Amsterdam. t/m 28/6 op verschillende locaties. Inl. www.itsfestival.nl

Op de opening gisteravond van het ITS festival, waar eindexamenkandidaten van theaterscholen zichzelf presenteren, ging het ook nog even over Plasterk en subsidies. Ocker van Munster, hoofd kunsten van OCW, pleitte voor meer ondernemerschap bij artiesten. Daar zijn op school nu zelfs vakken voor. Gelukkig mochten vijf scholen daarnaast laten zien wat ze er verder nog leren: kunst maken.

Van alle disciplines die aan bod komen op het festival: regie, dans, mime, toneel en kleinkunst, kreeg de dans gisteren de meeste ruimte. Vijf leerlingen van de dansopleiding van de AHK dansten Green Old Men, van Guy Weizman en Roni Haver: een ingenieus spel met lichamen, waarbij het lijf van de een voor de ander gymtoestel en speeltuin is. Ledematen lenen zich voor speels kruip-door-sluip-door en lichamen doen langzaam haasje over. Weinig verhalend, maar dat deerde nauwelijks. Puur de mogelijkheden van het menselijk lijf staan hier centraal: een soort levend, dynamisch beeldhouwen.

Veelzeggender was With/Without van de Rotterdamse Dansacademie. Hier dansten twaalf dansers in herenkostuum een choreografie van Michael Schumacher op muziek van Erik Satie. Eerst is er alleen Aristide Rontini, danser met een gemankeerde arm. Eenzaam danst hij een fraaie solo: soms machteloos, steeds esthetisch en ontroerend. Wanneer de anderen zich bij hem voegen lijkt hun tweede arm plots een obstakel, alsof Rontini’s handicap hem meer vaart geeft; hem vloeiender maakt. Als ze hem daarna weer verlaten, danst hij met meer triomf.

Maar de meeste indruk gisteravond maakte BOBOcratie, van vijf studenten aan de Maastrichtse Toneelacademie. In sterk woordloos, fysiek, visueel theater stapelen zij in hoog tempo mannelijke stereotypen op, en breken ze met geweld weer af.

Eerst zijn de jongens een tevreden mengeling van Wandervogel, exotische koffieboer en lekker Levi’s model – wit hemd, afgestroopte tuinbroek – met blije boy band gebaartjes. Ze doen simpel, bevredigend lichamelijk werk in de buitenlucht. Als plots hun dagelijkse routine en bijbehorende nazidiscipline wegvalt, wisselen gevoelens van vertwijfeling en bevrijding elkaar af en slaan wanhoop, geweld én hartstocht toe. Uiteindelijk zullen ze zichzelf opnieuw uit moeten vinden – worden ze opnieuw geboren. Met BOBOcratie begint ITS festival dit jaar veelbelovend.